رژیم بحرین هفته گذشته با اعمال یک قانون جدید نشان داد که تا چه حد از مردم این کشور هراسان است. بر اساس این قانون هرکسی که نقاب در اختیار داشته باشد، زندانی می‌شود.
نقاب مذکور تصویری از چهره گای فاکس، انقلابی قرن هفدهم در انگلیس است که تلاش داشت طی طرحی به نام توطئه باروت پارلمان انگلیس را منفجر کند. فیلم وی مثل وندتا (V for Vendetta) ساخته شده در ۲۰۰۵ از تصویر گای فاکس در یک شرایط و سناریوی مدرن انقلابی در انگلیس استفاده کرده است. در سال‌های اخیر این ماسک تبدیل به یک نماد جهانی برای اعتراضات مردمی شده است و می‌توان به استفاده معترضان جنبش تصرف وال استریت در امریکا و تظاهرکنندگان بی‌شمار در اروپا از این نقاب اشاره کرد. آنهایی که این نقاب پلاستیکی را بر چهره می‌گذارند، به هیچ وجه شریر و جامعه ستیز به نظر نمی‌آیند. این ماسک در بدترین حالت باعث می‌شود که افراد، کمی از خود راضی و بی‌مزه و نه یک انقلابی خطرناک به نظر برسند. با وجود این، نقاب گای فاکس باعث شده که رژیم حاکم در بحرین به ترس و دلهره شدید بیافتد و استفاده از این نقاب دردسر ساز را در این جزیره عربی ممنوع اعلام کند. نکته طعنه آمیز ماجرا این است که رژیم بحرین و دولت‌های غربی حامی آن خود همگی نقاب بر چهره دارند و سرکوب مرگبار اعتراضات در این کشور عربی به نمایان شدن چهره حقیقی و زشت آنها کمک کرده است. سیاست تسامح یا تحمل صفر که از سوی به اصطلاح پادشاه آل خلیفه در قبال یک ماسک خنده دار اعمال می‌شود، خود امری مضحک و خنده دار است. با توجه به اینکه ماجرای گای فاکس در قرن هفدهم رخ داده است، این مسئله به خوبی ذهنیت قرون وسطایی یک رژیم عقب افتاده و مرتجع را نشان می‌دهد. این «حکم سلطنتی» به خوبی نشان می‌دهد که حاکمان بحرین در مقابل کوچکترین امری که حاکی از نارضایتی عمومی باشد، تا چه حد خودباخته و عصبی می‌شوند. این واکنش عصبی یک فرد خودبزرگ بین است که نمی‌تواند تحمل کند ظلم استبدادی‌اش مورد نافرمانی یا استهزا قرار بگیرد. و مردم بحرین کاملا حق دارند که بیشترین میزان تحقیر، اهانت و بی‌احترامی را نسبت به رژیم این کشور نشان دهند. این خاندان قاتل و راهزن از ۲۳۰ سال پیش یعنی زمانی که توسط انگلیس به جزیره بحرین تحمیل شد، بر ساکنین و مردم بومی این کشور حکمرانی می‌کند. خلفای شیاد و دروغین بحرین در اصل یک قبیله بادیه نشین از شبه جزیره عربستان بودند که وحشیگری و گردنکشی‌شان از سوی دولت انگلیس به عنوان روشی موثر و کارآمد برای کنترل بحرین و مسیر راهبردی تجاری خلیج فارس در نظر گرفته شد. عناوین سلطنتی و پر زرق و برقی که حاکمان بحرین طی دهه‌های بعد به خود دادند، این حقیقت را که آل خلیفه همچنان گروهی متشکل از راه زنان، سارقان و آدم کشان است، تغییر نمی‌دهد. همانند رابطه‌ای که بین یک انگل و میزبان آن برقرار است، دزدان آل خلیفه خون مردم بحرین را از زمان روی کار آمدن مکیده‌اند. اکثریت ساکنین جزیره بحرین شیعه هستند و این در حالی است که رژیم غیرمنتخب آل خلیفه علنا سنی است و همچنین با خاندان وهابی آل سعود نیز به شدت همدست و متحد است. خاندانی که به شکل بیمارگونه و نامعقولی نسبت به شیعیان نفرت دارد. پیش از اکتشاف نفت در دهه ۳۰ میلادی، پادشاهان آل خلیفه از طریق استثمار ماهیگیران، یابندگان مروارید و نخل کاران، تن پروری می‌کردند. آنها مردم مظلوم و اسیر بحرین را کشته و مورد تجاوز قرار می‌دادند. دفتر استعماری انگلیس به صورت مناسبتی نوکران خود در آل خلیفه را به دلیل این جنایات ملامت می‌کرد اما در کل با چشم پوشی نسبت به جنایات این رژیم، در توحش آنها شریک بود. همانطور که در ادامه این مقاله خواهیم دید، از آن زمان تاکنون وضعیت در بحرین آنچنان تغییر نکرده است. بعد از اکتشاف نفت، سرنوشت مردم بحرین بیش از پیش با ظلم و استبداد گره خورد. آنها با فقر، بیکاری، بیماری و آلودگی روبرو شدند و در مقابل راهزنان آل خلیفه و نزدیکان آنها خود را تبدیل به ثروتمندترین افراد روی زمین کردند. ثروت نفتی بحرین تنها برای ثروتمند شدن یک خاندان به کار گرفته شد و در مقابل کل مردم این کشور رها و در سرزمین مادریشان با آنها همانند بیگانگان رفتار شد. این کاملا حقیقت دارد. حاکمان آل خلیفه از اکثریت شیعه این کشور آن چنان هراس داشتند که عامدانه از شبه قاره هند و شرق دور کارگران خارجی وارد کردند تا بدین ترتیب مردم بومی کشور را در حاشیه قرار داده و آنها را از توسعه اجتماعی محروم کنند. بیش از نیمی از کل ساکنین بحرین کارگران مهاجری هستند که از کشورهایی مانند هند، پاکستان، بنگلادش و فیلیپین به آن کشور آمده‌اند. فرایند وارد کردن کارگران خارجی و تابعیت دادن به اعراب سنی از کشورهای همسایه، سیاستی یکپارچه جهت دخل و تصرف در جمعیت بحرین است تا بوسیله آن قدرت دموکراتیک مردم بومی این کشور از بین برود. این پروژه عظیم بعد از استقلال بحرین از بریتانیا در سال ۱۹۷۱ سرعت گرفت. پول نفت بحرین منبع مالی این پروژه است که این مسئله خود به تلخی ظلم و ستم علیه مردم بومی این کشور می‌افزاید. فرایند نا عادلانه غریبه سازی و به حاشیه راندن بحرینی‌ها توسط شیادان آل خلیفه با کمک ثروت‌ها و منابع طبیعی همین کشور در جریان است؛ ثروتی که رژیم متجاوز بحرین به شدت در حال تاراج آن است. در چنین شرایطی بود که مردم بحرین در فوریه ۲۰۱۱ علیه رژیم انگلی این کشور به پا خواستند؛ قیامی که تا امروز علی رغم خشونت و سرکوب قاعده‌مند ادامه داشته است. اگر حمایت حیاتی کشورهای خارجی نبود، رژیم به شدت فاسد بحرین حتی یک روز هم در مقابل اراده و خواست مردم دوام نمی‌آورد. اول اینکه، عربستان سعودی و دیگر حاکمان عرب حاشیه خلیج فارس با ارسال نیروی نظامی جهت پشتیبانی از نیروهای امنیتی مزدور آل خلیقه و همچنین با تزریق میلیون‌ها دلار کمک مالی برای سرپا نگاه داشتن اقتصاد بحرین، در حفظ قدرت حاکمان در شرف سقوط این کشور نقشی عمده داشته‌اند. دوم و مهم‌تر اینکه رژیم بحرین به دلیل برخوردار بودن از حمایت بی قید و شرط واشنگتن و لندن توانسته تاکنون از مطالبات دموکراسی خواهانه جان سالم بدر ببرد. علی رغم اینکه رهبران بحرین کارنامه‌ای مملو از سرکوب و تخلف دارند، تجارت، بازرگانی، دیپلماسی و همکاری نظامی غرب با آنها بدون کوچکترین خللی ادامه داشته است. دولت‌های امریکا و انگلیس به طور کامل از قاتلان و شکنجه گران آل خلیفه حمایت کرده و یک بازی دروغین را مبنی بر اینکه رژیم مشغول «اصلاحات و مذاکره» است، راه انداخته‌اند. بیل لا، خبر نگار بی‌بی‌سی هفته گذشته گزارش داد «دولت انگلیس تاکید دارد که دستگاه قضایی بحرین عادل و شفاف است.» در همان هفته بود که محمد بن علی آل خلیفه، قاضی بحرینی و یکی از اعضای خاندان حاکم در این کشور، ۷ جوان را به اتهام تایید نشده اقدام به قتل افسران پلیس به ۱۰ سال زندان محکوم کرد. همانند صدها بحرینی دیگر که در گوشه زندان‌های این جزیره در حبس هستند، این ۷ جوان صرفا بر اساس اعترافاتی که تحت شکنجه بر زبان آورده بودند، به حبس محکوم شدند. از سوی دیگر، در یک پرونده جداگانه، دو افسر پلیس که متهم به قتل یک معترض بودند، با وجود ادله و مدارک فراوان مبنی بر گناهکار بودنشان، تبرئه شدند. نگاه خوش بینانه دولت انگلیس به دولت بحرین در همان هفته‌ای بود که حاکمان بحرین با تحویل جسد یک معترض به خانواده‌اش جهت خاکسپاری وی آن هم یک هفته بعد از مرگ این معترض مخالفت کردند. محمود الجزیری ۲۰ ساله ۱۴ فوریه در جریان تظاهرات به مناسبت دومین سالگرد خیزش مردم، توسط پلیس از ناحیه سر هدف گلوله قرار گرفت. آثار شکنجه روی جسد وی حاکی از روش شیطانی رژیم برای مخفی نگه داشتن آسیب دیدگی‌های قربانی در ناحیه سر است. اما این تخلفات، بی‌عدالتی‌ها و رنج و عذاب‌ها در بحرین حکایتگر یک حقیقت سوزان است. رسانه‌های جریان اصلی غرب همانند یک دستگاه تولید بخار، با ایجاد ابری حقیقت پوش مانع درک درست مردم از نحوه عملکرد دولت‌های غربی در جهان بویژه در رابطه با ادعاهایشان در حمایت از دموکراسی و آزادی در سوریه، مالی، ایران و ... هستند. با وجود این، مبارزه مردم بحرین برای آزادی، همانند بوته آزمایشی است که در آن حقیقت از باتلاق دروغ‌کشورهای غربی جدا می‌شود. در حالی که رژیم آل خلیفه در تلاش است تا استفاده از ماسک گای فاکس را ممنوع کند، این خود آنها هستند که بدشکل‌ترین نقاب را بر چهره دارند. و این تنها جانیان آل خلیفه نیستند که چنین نقابی بر صورت دارند. واشنگتن و لندن نیز در حمایت خود از این حکام شریر نقاب از چهره بر انداخته‌اند. نقاب‌های پلاستیکی آنها از چهره‌شان افتاده و مردم جهان اکنون قادر هستند ماهیت واقعی دولت‌های امریکا و انگلیس را مشاهده کنند. ادعاهای آنها مبنی بر حمایت از حقوق بشر، دموکراسی و قوانین بین الملل اکنون آشکارا به عنوان اظهاراتی دروغین و گمراه کننده بر همگان فاش شده است. به لطف بحرین، روشن شده که افرادی دروغگو، ریاکار، جنایتکار و خودکامه سکان هدایت این به اصطلاح «دولت‌های» غربی را در اختیار دارند؛ سردمدارانی که کوچکترین ارزشی برای آزادی‌های دموکراتیک قائل نیستند. و این در حالی است که تحت سیاست‌های ریاضتی نظام سرمایه داری، شهروندان امریکا، انگلیس و دیگر کشورهای اروپا نیز در حال روبرو شدن با این بی‌اعتنایی سردمداران خود به دموکراسی هستند.