کارشناس اقتصادی می‌گوید اروپایی‌ها برای فرار از تدابیر ریاضتی باید با اتخاذ یک سیاست بانکی یکپارچه بر ضد دولت‌های خود قیام کنند.
حوزه یورو اوایل سال ۲۰۰۸ میلادی با بحران مالی مواجه شد و دولت‌های اروپایی از آن زمان به اتخاذ تدابیر سختگیرانه ریاضتی و اصلاحات شدید اقتصادی روی آورده‌اند. این اقدامات ریاضتی به وقوع ناآرامی اجتماعی و اعتراضات گسترده در بسیاری از کشورهای عضو اتحادیه اروپا منجر شده است. رادنی شکسپیر، استاد اقتصاد دو دویی از لندن به بررسی بیشتر این موضوع پرداخته است که برگردان آن را در ادامه می‌خوانید. خب ابتدا با توجه به ریشه‌های این بحران اقتصادی درباره وضعیت بازارها صحبت می‌کنیم. نظر شما در این زمینه چیست؟ شکسپیر: عامل ریشه‌ای این مساله نظام تولید پول است، همین‌که هزینه اجرایی به بهره مرکب افزوده می‌شود و از آن در گسترش اقتصاد واقعی استفاده نمی‌شود حاکی از نوعی بی‌عدالتی است. در اسپانیا ۵۶ درصد از افراد زیر ۲۵ سال بی‌کار هستند و این رقم در آندلس در جنوب این کشور ۶۸ درصد است. این صورتک‌های خندان و مضحک به ما می‌گویند که گویا این درد و رنج ضروری و خواست خداست اما این طور نیست. راه‌حل این مشکل بسیار ساده است و در گذشته نیز به کار گرفته شده و بار دیگر نیز قابل اجرا است. شما یا باید از بانک مرکزی اروپا استفاده کنید یا بانک ملی کشور خودتان. این یعنی از یورو دست بردارید و با استفاده از بانک ملی کشور خودتان ابتدا به طور مستقیم یک اندوخته مالی بدون بهره باز کنید تا در پروژه‌های سرمایه‌ای عمومی نظیر پل‌سازی، ساخت جاده، تونل و بیمارستان استفاده شود. ما در حال حاضر شاهد آن هستیم که عده بیشتری از مردم در کشورهای مختلف اروپایی به خیابان‌ها می‌آیند. آیا به نظر شما اوضاع به جایی رسیده که اساسا مردم دیگر به دولت‌های‌شان اعتماد ندارند زیرا با وجود این‌که آن‌ها درخواست‌های بیشتر و بیشتری مطرح می‌کنند ولی برای تحقق این خواسته‌ها اقدام زیادی از سوی دولت‌ها صورت نمی‌گیرد؟ به نظر شما آیا ما داریم به جایی می‌رسیم که مردم به طور کلی اعتمادشان را به دولت‌ها از دست می‌دهند و اگر این طور است این واقعا به چه معناست؟ به نظر شما ما سال جاری شاهد چه وضعیتی خواهیم بود؟ شکسپیر: ما در حال رسیدن به این نقطه هستیم اما مردم به اعتراض ادامه می‌دهند و هنوز برای پیگیری هدفی یکسان آماده نشده‌اند، آن‌ها باید بگویند که نظریه کنونی اقتصاد و سیاست‌های اقتصادی فعلی به ما خیانت کرده است. آن‌ها باید در پی یک سیاست و راه‌حل شفاف و واضح باشند که در واقع ماهیت نخبگان سیاسی و نظام فاسد را آشکار کند. این مساله یا از طریق افتتاح یک بانک یا استفاده بانک ملی کشور از ذخایر وام بدون بهره برای صرف در هزینه‌های سرمایه‌ای عمومی محقق می‌شود. مشکل معترضان این است که ناراحت و عصبانی و در حال از دست دادن امید خود هستند اما درصدد از بین بردن این نظام که زندگی‌شان را به نابودی کشانده نیستند. مردم اروپا هیچ امیدی ندارند مگر این‌که به طور کارآمدی انقلاب کنند. تا زمانی‌که شما یک سیاست شفاف و ساده نداشته باشید برگزاری تظاهرات و اعتراض خیابانی برای پافشاری بر خواسته‌های‌تان از سیاست‌گذاران سودی نخواهد داشت. آن‌ها باید یا همین حالا اقدام کنند یا این‌که در مرحله بعدی مثل امریکایی‌ها با فاشیسم پهپادها کنترل خواهند شد. اروپایی‌ها باید حالا با اتخاذ یک سیاست ساده و شفاف مبتنی بر وام‌های بدون بهره از بانک مرکزی اروپا یا بانک ملی کشور خودشان به پا خیزند و در صورتی که این‌گونه عمل نکنند برای همیشه با یک شیوه فاشیستی کنترل خواهند شد. به نظر شما ما چقدر به این رویداد نزدیک شده‌ایم؟ به نظر شما چقدر طول می‌کشد که مردم اروپا به این نقطه برسند؟ شکسپیر: مدت زمان کوتاهی باقی مانده است. شما در حال حاضر در سطوحی از بی‌کاری و سختی قرار دارید که احتمال وقوع ناآرامی اجتماعی را افزایش داده است و به یک جاسوسی تما‌م‌عیار از همه مردم و سرکوب بی‌رحمانه و شرورانه آنان نیز منجر خواهد شد. و این همان چیزی است که در دهه ۱۹۳۰ نیز روی داد. پس زمان کوتاهی باقی مانده است و شما فقط یک کار می‎توانید انجام دهید: بگذارید درباره پایان این نظام یا مسائلی از این دست بدون ابهام و شفاف صحبت کنیم. شما باید به دنبال یک سیاست شفاف باشید که این نظام را سرنگون کند و آن را به یک نظام مثبت تغییر دهد. این مساله باید با استفاده از وام‌های بانکی بدون بهره برای هزینه‌های سرمایه‌ای عمومی محقق شود. شما می‌توانید از چند شیوه دیگر نیز استفاده کنید. اگر چه حتی اتحادیه‌ها در اروپا نیز برای به چالش کشیدن این نظام آمادگی ندارند اما آماده اعتراض کردن هستند. آن‌ها آمادگی ندارند که به یک سیاست خاص و شفاف که برآورده‌کننده نیازهای‌شان باشد و نخبگان مالی جهان را به چالش بکشد دست پیدا کنند. شما به این نکته اشاره کردید که مردم اروپا به‌رغم آماده بودن برای اعتراض، برای دستیابی به خواسته‌های‌شان آمادگی ندارند. علت چیست؟ شکسپیر: آن‌ها به اشتباه فکر می‌کنند که در نظامی زندگی می‌کنند که خروجی آن نهایتا عادلانه و کارآمد است اما در واقع این طور نیست. آن‌ها باید بگویند که ما همه این‌نظام‌ها را رد می‌کنیم و درصدد دستیابی به یک سیاست و شیوه جدید تفکر هستیم. آن‌ها باید کمی جرات از خودشان نشان دهند و اگر اکنون دست به این کار نزنند اروپا تحت کنترل فاشیسم قرار خواهد گرفت و زمان از دست می‌رود. به نظر من آن‌ها باید همین حالا این درخواست را مطرح کنند. نظر بقیه هم همین است