فعالان حقوق بشر در سراسر جهان با هدف اعلام هم‌بستگی با زندانیان در حال اعتصاب زندان بدنام امریکا، گوانتانامو به اعتصاب غذای یک هفته‌ای اقدام کرده‌اند.
بر پایه یک گزارش منتشر شده در وب‌سایت راشیا تودی در روز دوشنبه (۵ فروردین) این اعلام هم‌بستگی که از سوی گروه حقوق بشری شهادت علیه شکنجه (Witness Against Torture) تدارک دیده شده است، از ۲۴ مارس (۴ فروردین) آغاز شده و مطابق برنامه تا ۳۰ مارس (۱۰ فروردین) به پایان خواهد رسید. این گروه حقوق بشری هم‌چنین تصریح کرده است که برخی از فعالان قرار است تا زمان تعطیلی کامل زندان گوانتانامو، هر جمعه روزه بگیرند. گفته می‌شود، در طول این اعلام هم‌بستگی راهپیمایی‌های اعتراض‌آمیزی نیز بر علیه وجود زندان خلیج گوانتانامو برپا خواهد شد. گروه شهادت علیه شکنجه تاکید کرده است، «ما هفته آینده در شهرهای نیویورک، شیکاگو، لس آنجلس و دیگر شهرهای امریکا و دیگر نقاط جهان گردهم می‌آییم تا اعتراض خود را نسبت به اعمال شکنجه‌های وحشیانه و بازداشت‌های غیرقانونی ابراز کرده و عدالت را برای کسانی که در گوانتانامو هستند خواستار شویم.» در همین ارتباط، اندی وردتینگتون، یک وکیل حقوق بشر به راشا تودی گفت، «کسانی از ما که از نزدیک با گوانتانامو سروکار داریم، با وجود عدالت آشکار در موقعیت ما، مخالف سهل‌انگاری و خصومت‌ورزی نیروهای قهریه هستیم. مردم نباید به دلیل سهل‌انگاری و یا کینه‌جویی به کناری گذاشته و نادیده گرفته شوند.» در ۲۵ مارس (۵ فروردین) یکی از سخنگوی زندان گوانتانامو اعلام کرده بود که ۲۸ زندانی از اوایل هفته گذشته در اعتصاب به سر می‌برند. وکلای بیش از ده‌ها تن از زندانیان روز دوشنبه (۲۱ اسفند، ۱۱ مارس) اعلام کردند، اقدام ششم فوریه نگهبانان زندان در تجسس و توقیف لوازم شخصی زندانیان از جمله کتاب، سی‌دی، پتوهای آنان، این اعتراضات را رقم زده است. چندین مدافع حقوق بشر نیز تاکنون مقابل کمیسیون حقوق بشر بین قاره‌ای امریکاIACHR شهادت داده و ناکامی دولت امریکا را در برچیدن زندان مخوف و اردوگاه شکنجه گوانتانامو، به چالش کشیده‌اند. آنان همچنین درباره تبعات روحی روانی جدی بازداشت بدون محدودیت و مرگ برخی از زندانیان گوانتانامو شهادت داده‌اند. دولت امریکا ۱۶۶ مظنون را در این زندان نگهداری می‌کند. شمار بسیاری از این زندانیان در سال ۲۰۰۵ اعتصاب غذای گسترده‌ای را آغاز کردند، اما تلاش آنان با اقدام نگهبانان زندان در اطعام اجباری آنان، ناکام ماند.