آزادی بیان ، حقوق بشر ، آزادی اندیشه و تفکر ....مفاهیم انتزاعی و آرمانی که هیچ گاه در کشورهای غربی عملی نشده و نمی شوند ، اموری کلیشه ای که مردم از شنیدن آنها کلافه و گریزان اند. فی الواقع علتش چیست؟! یکی از مهمترین و اصلی ترین دلایلی که می توان به عنوان تکراری شدن این تعابیر بیان کرد، مقید کردن همه این تعابیر است ، قیدی به نام "منفعت" حال قید منفعت به چه معناست؟! زمانی که شیپور آزادی اندیشه و بیان در سطح جوامع غربی زده می شود بدین معناست که هر مطلبی اگر بخواهد برای عموم مطرح شود ؛ می بایست در جهت تامین منافع این مدعیان و موید اهدافشان باشند و لکن اگر مخالف و حتی بی تاثیر بر اهدافشان باشند حبس و بایکوت رسانه ای می شود .  این امر تا جایی پیش می رود ، که مخالفین این سیاست ها را با برچسب هایی نا جوانمردانه، از سطح و بطن جامعه دور و در نهایت منزوی می کنند ؛ در حالی که آنها اغلب از عناصر مبتکر و خوش فکر در جهان هستند. و نکته قابل تامل اینجاست که این طیف از شهروندان آزادی خواه ، تنها به سیاست های ضد دینی و ضد اخلاقی یقه سفیدان و سرمایه داران معترض هستند. اکنون به جهت آشکار کردن و اثبات این ادعا ، دو مبحث به عنوان مصادیق کوچکی از این طیف اقدامات دیکتاتور مآبانه به محضرتان نقل می گردد: -موریس سینه، شخصی شناخته شده و کاریکاتوریستی فرانسوی است. اولین کار او در سال ۱۹۵۲ در مجله فرانس دیمانش منتشر شد. سپس او برای نشریه اکسپرس به عنوان کاریکاتوریست سیاسی شروع به کار کرد. در جریان جنگ الجزایر، استعمارستیزی او مجادله برانگیز شد. بارها از وی شکایت شد که وکیل جبهه آزادی‌بخش میهنی(الجزایر) از او دفاع کرد. در سال ۱۹۶۲ نشریه اکسپرس را ترک کرد و نشریهٔ خود را به راه انداخت که به عنوان امپریالیسم ستیزی و ضد سرمایه‌داری شناخته می‌شد. مقاله و کاریکاتورهای افشاگرانه او در مجلهٔ شارلی ابدو در رابطه با ازدواج ژان سارکوزی(پسر نیکلا سارکوزی) با همسر یهودیش مجادله برانگیخت. فیلیپ وال سردبیر مجله شارلی ابدو به آقای سینه دستور داد پیرامون این اقدام آزادی طالبانه خود یا نامهٔ عذرخواهی بنویسد یا با اخراج روبه‌رو شود. اما ایشان گفت که ترجیح می‌دهد «خاجه شود» تا این که چنین کند، و فوراً اخراج شد. همچنین موریس سینه از سوی اتحادیه دفاع یهودی تهدید به مرگ شده است.- ماجرای دیگر در رابطه چند جوان سویسی است که نسبت به دخالت های سرمایه داران یهودی در کشورشان معترض بودند و این اعتراضشان را با رفتاری طنزآمیز مقابل کنیسه به نمایش گذاشتند ؛ اما از آنجایی که این اقدام آنها اگر چه اندک ولی به منافع یقه سفیدان صهیونیست آسیب می رساند، پس این سرمایه داران با اقدامی ستیزه جویانه جوانان آزادای خواه سویسی ، که تنها به فکر استقلال کشورشان بودند را به 6 ماه حبس محکوم کردند.