نبیل رجب یک فعال حقوق بشر بحرینی و رئیس مرکز حقوق بشر بحرین است و همچنین عضو کمیته مشورتی دیدبان حقوق بشر، معاون دبیر کل فدراسیون بین المللی حقوق بشر و رئیس مرکز حقوق بشر خلیج فارس بوده است.

[divide] نبیل رجب دو سال را به جرم شرکت در تظاهرات مردمی بحرین در اعتراض به اقدامات سرکوب گرایانه رژیم آل خلیفه در زندان بوده است. وی در مصاحبه با دویچه وله به سئوالات مختلفی پاسخ داده است:سئوال: شما دو سال را به اتهام مشارکت در اعتراضات غیر قانونی در بحرین در زندان بودید. آیا می توانید از تجربه خود در زندان به من بگویید؟پاسخ: ۹۰ درصد افرادی که در زندان های بحرین هستند به علت موقعیت سیاسی این کشور است، و مقام های سیاسی بحرین نگران آن بودند که من روی آنها تاثیر بگذارم و موجب بیداری و آگاهی زندانیان در خصوص حقوق بشر شوم. بنابر این ارتباط من را با زندانیان قطع کردند. برای مدت ۲ سال من را در زندان جداگانه ای که حدود ۳ یا ۴ نفر دیگر که اکثر آنها با زبان من صحبت نمی کردند نگهداری کردند. مقام های زندان نمی خواستند در زمان صرف ناهار یا زمان استراحت من با سایر زندانی ها باشم. وی افزود: زمانی که مجبور بودم به بیمارستان زندان بروم حتی کلینیک را نیز تخلیه می کردند. این مساله برای آنها اهمیت زیادی داشت که من کسی را نبینم و کسی هم من را نبیند. زمانی که با تلفن با خانواده ام صحبت می کردم حق صحبت کردن در خصوص حقوق بشر یا اوضاع سیاسی را نداشتم. یکبار همسرم در خصوص سازمان ملل صحبت کرد و مقام های زندان پس از آن مرا شکنجه کردند.سئوال: زمانی که در زندان بودید چگونه شما را تغییر داده است آیا این مدت زمان سپری شده در زندان تعهد شما را برای حقوق بشر در بحرین تقویت کرده است؟پاسخ: ۲ سال شما را خشمگین و ناراحت می کند و دو راه برای مقابله با این خشم وجود دارد. یا از طریق خشونت یا از طریق مبارزه مسالمت آمیز در کنار جوامع بین المللی حقوق بشر و این چیزی است که من آن را انتخاب کرده ام. من به عنوان یک قربانی رژیم سرکوبگر و قربانی شرایط سیاسی که به حقوق بشر احترام نمی گذارد متعهد به ادامه مبارزه برای تغییر وضع کنونی هستم.سئوال: از آنجا به کجا خواهید رفت؟پاسخ: من نمی دانم فردا چه اتفاقی خواهد افتاد ولی مطمئن هستم که مبارزه ما ادامه خواهد یافت و از همه ابزارهای مسالمت آمیز استفاده خواهیم کرد و در این راه از همه ابزارهای قانونی که از سوی جامعه بین المللی به رسمیت شناخته می شود استفاده می کنیم. ما معتقد به استفاده از خشونت نیستیم. هر کسی می داند که مبارزه هزینه و درد و رنج دارد ولی بحرینی ها این عزم را دارند که مبارزه را ادامه دهند و هزینه آن را نیز می پردازند.سئوال: وضعیت حقوق بشر در دو سالی که شما در بازداشت بودید چه تغییری کرده است؟ پاسخ: از زمانی که من در زندان بودم تعداد زندانیان بحرین دو برابر شده و تعداد زندان ها نیز دو برابر شده است. تعداد بازداشت های مستبدانه دو برابر شده و تبعیض و فشار ضد جامعه شیعه بحرین بدتر از هر زمان دیگری در تاریخ بحرین شده است. ولی در این مدت گزارش های خبری کمتری در این خصوص وجود داشته است و دولتهای مدنی کمتر در این زمینه صحبت کرده اند. این مساله مردم را خشمگین می کند. همه رسانه های خبری جهان اعتراض 20 هزار نفری مردم اوکراین را پوشش می دهند ولی زمانی که 200 هزار نفر از مردم در کشوری که کمتر از 700 هزار نفر جمعیت دارد به خیابان ها می‌ریزند این مساله گزارش نمی شود. دولت های غربی در خصوص دموکراسی و حقوق بشر در کشورهایی مثل ایران و سوریه صحبت می کنند ولی زمانی که به کشورهای ثروتمند خلیج فارس می رسند مبارزات ما را نادیده می گیرند.