جنگ احتمالی امریکا با سوریه، بُعد اهریمنی جدیدی به خود گرفته است.
نه تنها چنین جنگی اقدامی تجاوزکارانه و جنایتکارانه علیه یک کشور بی‌گناه محسوب می‌شود - جنایتی بزرگ بر اساس اصول محاکمات نورمبرگ - بلکه پایه و اساس این تجاوز، جنایت کثیف دیگری است: کشتار عمدی کودکان با هدف تبلیغاتی. تصاویر ویدیویی ننگین از کودکان بی‌جان و نیمه برهنه سوری بخش و جزء اصلی ادعاهای امریکا برای آغاز جنگ با سوریه است. ظرف چند ساعت بعد از حمله شیمیایی ۲۱ آگوست در نزدیکی دمشق، این تصاویر ویدیویی به طرز مشکوکی در سطحی گسترده در اینترنت و شبکه‌های خبری تلویزیونی منتشر شد. اکنون به نظر می‌رسد این فیلم‌های ویدیویی بخشی از یک سند سازی پیچیده و شیطانی هستند؛ و در آنها اوضاع و احوال و شرایط بسیار متفاوت از چیزی است که سعی به نشان دادن آن می‌شود. هیچ کس این واقعیت را که کودکان نشان داده شده در این تصاویر، جان خود را از دست داده‌اند، به چالش نمی‌کشد. اما آنچه روشن شده است این است که به نظر می‌رسد این کودکان ابتدا به شکلی مسموم شده و سپس خود قاتلان با هدف حساب شده تولید فیلمی با مقاصد تبلیغاتی، از صحنه مرگ آنها فیلمبرداری کرده‌اند. در این هجمه تبلیغاتی ادعا می‌شود، نیروهای دولتی سوریه با استفاده از تسلیحات شیمیایی شمار زیادی غیر نظامی را کشته‌اند. در مقابل، هدف از این ادعا تحریک خشم عمومی بین جهانیان است تا بواسطه آن مداخله نظامی امریکا بر اساس به اصطلاح خط قرمز اوباما مبنی بر استفاده از تسلیحات شیمیایی در سوریه پی ریزی شود. به عبارت دیگر، جهان به سمت پذیرش اجباری جنگ جنایتکارانه تحت امر امریکا علیه سوریه بر اساس «فیلمی سینمایی با صحنه‌های واقعی قتل» سوق داده می‌شود. در دنیای جنایتکاران، تعداد کمی اقدام بزهکارانه وجود دارد که از ساخت فیلمی سینمایی با صحنه‌های واقعی قتل، جنایتکارانه و غیر اخلاقی‌تر باشد. در این سبک ِ غیر قانونی فیلمسازی، قربانی بدون اینکه بداند، برای ارضای تمایلات انحرافی افراد پشت دوربین و همچنین مخاطبین زیرزمینی اینگونه فیلم‌ها که از این سبک سرگرمی کثیف و زننده لذت می‌برند، در مقابل دوربین کشته می‌شود. به طور معمول در ساخت اینگونه فیلم‌ها (snuff movies)، فردی که از صحنه مرگ تصویر برداری می‌کند، یا خود قاتل است یا همدست وی. البته نیازی به گفتن ندارد که اینگونه فیلم‌ها به شدت غیرقانونی و محدود به خرده‌فرهنگ‌های زیرزمینی هستند. کسانی که اینگونه فیلم‌ها را می‌سازند و همچنین کسانی که آنها را تماشا می‌کنند همگی شریک جرم در قتل بوده و خود این فیلم‌ها در واقع مدرکی مسلم از جنایت آنهاست. با توجه به بررسی‌های موشکافانه از تصاویر ویدیویی مربوط به حمله شیمیایی ادعا شده در سوریه ، ارزیابی دقیقی که بدست می‌آید این است که این فیلم‌های ویدیویی چیزی غیر از همان گونه فیلم‌های سینمایی که در بالا به آن اشاره کردیم، نیست. این نتیجه‌‌ی بهت آور تحقیق مستقل مادر اگنس ماریام الصلیب، یکی از رهبران مسیحیان سوریه در مورد حمله شیمیایی ادعا شده در ۲۱ آگوست است. این تحقیق که تحت نظارت نهاد بین المللی صلح، عدالت و حقوق بشر انجام شد، نشان می‌دهد، فیلم‌های ویدیویی از حمله شیمیایی که کودکان کشته شده را نشان می‌دهد، یک سند جعلی و ساختگی است. بدین معنی که کودکان به تصویر کشیده شده در این تصاویر بدلیل حمله شیمیایی نیروهای دولتی سوریه به منطقه الغوطه در حومه دمشق کشته نشده‌اند. به گفته دست اندرکاران این تحقیق: «از همان لحظه‌ای که خانواده‌های برخی از کودکان ربوده شده با ما تماس گرفتند و به ما اطلاع دادند که فرزندان خود را در این تصاویر ویدیویی به عنوان قربانیان حملات شیمیایی در الغوطه مشاهده کرده‌اند، ما تصمیم گرفتیم که این فیلم‌های ویدیویی را با دقت مورد بررسی قرار بدهیم.» در ادامه تحقیق مادر اگنس به صورت بهت آوری آمده است: «اولین دغدغه ما سرنوشت کودکانی بود که در این فیلم‌های ویدیویی دیده ‌می‌شوند. این فرشته‌ها همواره در دستان مردان بزرگسالی که ظاهرا عناصری از گروه‌های مسلح هستند، تنها هستند...همچنین تحقیق ما نشان می‌دهد که بدون هیچ تردیدی بدن‌های کوچک آنها برای فیلمبرداری در معرض سازوکارهای نمایشی و سینمایی قرار گرفته است.» نویسندگان این تحقیق می‌افزایند: «به همین علت ما بدنبال افزایش آگاهی در مورد بهره برداری جنایتکارانه از کودکان طی این هجمه سیاسی در مورد حمله شیمیایی منطقه الغوطه هستیم.» مادر اگنس و همکاران وی یافته‌های خود را به کمیته حقوق بشر سازمان ملل در ژنو تحویل داده‌اند. اما این گزارش که به تازگی منتشر شده است، با پوشش ناچیز رسانه‌های جریان اصلی غرب روبرو شد. این تحقیق مشخص نکرده است که این کودکان توسط چه کسانی و از چه طریقی کشته ‌شده‌اند. برخی از ناظران می‌گویند، ظاهرا قربانیان روی بازوهای خود شریان بند دارند. این امر می‌تواند حاکی از این باشد که به آنها مواد کشنده تزریق شده بود. همچنین به نظر می‌رسد این کودکان از اهالی منطقه الغوطه نیستند. باور بر این است که بسیاری از آنها در هفته‌های قبل از ۲۱ آگوست توسط شبه نظامیان در جریان حمله به روستاهای حامی دولت در منطقه لاذقیه واقع در شمال غربی سوریه ربوده شده بودند. این موضوع به جنایت ۲۱ اگوست در منطقه الغوطه ابعادی بسیار زشت و شنیع می‌دهد. و چیزی که از آن استنباط می‌شود این است که ده‌ها کودک برای کشته شدن به طرزی بی‌رحمانه ربوده می‌شوند تا از صحنه قتل و مرگ آنها با هدف نسبت دادن این جنایت به دیگران فیلمبرداری شود تا در نهایت با اثر تبلیغاتی آن وقوع یک جنگ تسریع شود. وقتی به نحوه واکنش دولت امریکا و متحدان غربی این کشور به این فیلم‌های ویدیویی نگاه می‌کنیم، میزانی از تبانی و همدستی به چشم می‌خورد. چندین گزارش حاکی از نقش آژانس‌های اطلاعاتی عربستان، ترکیه و اسرائیل در ارسال مواد شیمیایی سمی به شبه نظامیان تحت حمایت خارج در سوریه با هدف سرنگونی دولت بشار اسد، رئیس جمهور سوریه است. این آژانس‌های اطلاعاتی با همتایان خود در امریکا، انگلیس و فرانسه به شدت همسو هستند. با توجه به اهمیت بنیادینی که فیلم‌های ویدیویی مذکور برای توجیه مداخله نظامی امریکا و غرب در سوریه دارند، این سوال به ذهن می‌آید که این دولت‌ها تا چه اندازه از اوضاع و احوال دقیق مرگ این کودکان در منطقه الغوطه آگاهی دارند. جدا از برداشت و تفسیر معیوب آنها از گزارش ِ بدون نتیجه بازرسان سازمان ملل که هفته گذشته منتشر شد، بخش ِ دیگرِ توجیه امریکا برای حمله نظامی به سوریه فیلم‌های ویدیویی است که ادعا می‌شود بعد از حمله شیمیایی از منطقه الغوطه گرفته شده است. جان کری، وزیر خارجه امریکا ماه گذشته در تلاش برای جلب موافقت کنگره با حمله نظامی به سوریه، تصاویر منتشر شده از حمله ادعا شده را «منزجر کننده» توصیف کرد و افزود، «جهان باید در برابر چنین اقدام خوفناکی وارد عمل شود.» اعضای کنگره همچنین طی نشست‌های غیر علنی فیلم‌هایی را دیدند که در آن نشان داده‌ می‌شود کودکان بی‌جان در اتاق‌هایی مخروبه در مکانی نامعلوم روی زمین افتاده‌اند؛ کودکانی که ظاهرا بر اثر استنشاق گاز سارین یا گاز سمی دیگری جان خود را از دست داده‌اند. به نظر می‌رسد قانونگذاران امریکایی همان تصاویر ویدیویی را مشاهده کردند که مردم دیگر کشورهای جهان هم از طریق اینترنت یا رسانه‌های تلویزیونی آنها را دیده‌اند. مشاهده این صحنه‌های ناراحت کننده راه را برای موافقت کمیته روابط خارجی سنای امریکا با طرح باراک اوباما، رئیس جمهور این کشور برای حمله به سوریه هموار کرد. در حالی که در پی مطرح شدن طرح مسکو مبنی بر خلع سلاح شیمیایی دولت سوریه، کمی از لفاظی‌های جنگ طلبانه کاسته شد، اما دولت امریکا همچنان تهدید می‌کند که گزینه نظامی روی میز است. اساس و محور جنگ‌های تحت امر امریکا در گذشته همواره دستاویز و عملیات‌های پرچم دروغین مانند غرق شدن کشتی یو‌اس‌اس مین، حادثه خلیج تونکین و حمله ۱۱ سپتامبر بوده است. اما اگر امریکا با سوریه وارد جنگ شود، میزان قانون گریزی واشنگتن به مرحله‌ای جدید خواهد رسید. در این صورت، این جنگ، اقدامی جنایتکارانه بر پایه فیلمی ساختگی با صحنه‌های واقعی مرگ کودکان خواهد بود.