ایالات متحده امریکا بدون هیچ حجابی در مقابل جهانیان به عنوان تهدید تروریستی شماره یک آینده بشریت ایستاده است. خیلی‌ها از پیش این را می‌دانستند اما اکنون این موضوع تبدیل به واقعیتی آشکار و جهانی شده است.
در حالی که امریکا آماده می‌شود جنگی آشکار را علیه سوریه آغاز کند، (جنگ پنهان ۳۰ ماه است که جریان دارد) اکثریت مطلق جهانیان نهایتا می‌توانند حقیقت موجود در دهه‌ها ظاهرسازی و تظاهر امریکا به حمایت از دموکراسی و حقوق بشر را ببیند. و آنچه آنها می‌بینند چهره‌ای زشت و دقیقا مخالف آن چیزی است که امریکا تمایل دارد از خود جلوه دهد. امریکا یک کشور تروریست است که کوچکترین ارزشی برای حقوق بین الملل، دموکراسی و حقوق بشر قائل نیست. این کشور حاضر است، همانطور که همیشه بوده است، بی‌شمار غیر نظامی را برای جاه طلبی‌های سیاسی و خودخواهانه خود نابود کند. این همان تعریف سنتی از «تروریسم» است. بشار اسد، رئیس جمهور سوریه اخیرا به نکته‌ای عمیق و جالب اشاره کرده است؛ وی گفت کشور وی بیش از دو سال است که با تجاوز روبروست اما دشمن حقیقی اکنون چهره واقعی خود را نشان داده است: امریکا و دست نشاندگان آن. با این حال، کشور تروریستی امریکا تنها در سوریه چهره خود را نشان نداده؛ این کشور اکنون به عنوان دشمن تمام جهان نقاب از چهره برداشته است. از جنگ‌های گذشته در کارائیب، امریکای مرکزی، فیلیپین، ویتنام و هندوچین گرفته تا کودتا و عملیات مخفی در ایران، عراق، آفریقا و همچنین کشتارهای اخیر در افغانستان، یمن، پاکستان و سومالی، تصویر تاریخی اکنون کامل شده است. همه این درگیری‌ها و بسیاری از مجادلات دیگر که اشاره به آنها در حوصله این مقاله نیست، قطعه‌هایی از یک واقعیت مسلم و غیر قابل گریز را تشکیل می‌دهند: امریکا بزرگترین دولت تروریستی جهان است. و اگر به این امر به طور قاطع رسیدگی نشود، آینده جهان بیش از همیشه در خطر خواهد بود. سردمداران حاکم در امریکا، جنایات تجاوزکارانه پیشین خود را در لوای عناوین جعلی همچون «ائتلاف مشارکت کنندگان علاقمند» (coalition of the willing) انجام داده یا به بهانه اقتدار نقض شده سازمان ملل یا ناتو دست به این جنایات می‌زدند. این سردمداران از طریق دروغ پردازی، سند سازی و به کمک هجمه سست رسانه‌های جمعی به این کذب گویی خود اعتباری ظاهری می‌بخشیدند. اما اکنون به لطف رسانه‌های جایگزین و منتقد و ارتباطات جهانی، دروغ‌های امریکا دیگر کار ساز نیست و در لحظه فاش می‌شوند؛ دقیقا مانند تلاش اخیر جان کری وزیر خارجه امریکا برای متهم کردن سوریه به استفاده از سلاح‌های شیمیایی. نیویورک تایمز، بی‌بی‌سی و دیگر منادیان رسانه‌ای امپریالیسم بر حسب وظیفه، تلاش کردند راه را برای تروریسم امریکا از طریق عنوان‌های خبری پر طمطراق و ظاهرا مهم هموار کنند: «کری مدارک علیه سوریه را ارائه داد.» حتی یک سوال انتقادی هم در مورد اظهارات جان کری در این رسانه‌ها دیده نشد. سال‌ها پیش، این نوع هجمه شاید برای آغاز یک جنگ کافی بود اما دیگر اینطور نیست. ظرف چند دقیقه بعد از محکومیت ظاهرا قاطع سوریه از سوی جان کری، اظهارات، مقالات و پست‌های اینترنتی از این نمایش مضحک پرده برداشت و نشان داد که صرفنظر از جوش و خروش رسانه‌های غربی، کری هیچ حرف با ارزشی نزده است. بلکه اظهارات وی تنها تکرار مضحک لفاظی‌های مبالغه آمیز و توخالی پیشین یا به طور خلاصه دروغ‌های قبلی بوده است. مردم جهان به نقطه‌ای بحرانی رسیده‌اند که دیگر نمی‌توانند کشورهای تروریست و سرکش یعنی امریکا، انگلیس، فرانسه و اسرائیل و چند متحد دیگر آنها را تحمل کنند. ما کشتار جمعی و استثمار انسان‌ها از سوی کشورهای مذکور در آسیا، آفریقا و امریکای لاتین را دیده‌ایم. ما شاهد این بوده‌ایم که چگونه این چند کشور معدود و تروریست جنایات شریرانه خود را بر اکثریب بشریت تحمیل کرده و در این فرایند جنایتکارانه، با ارائه دروغ‌ها و دستاویزهایی زننده و هولناک، به شعور ما توهین کرده‌اند. ما شاهد بوده‌ایم که چگونه این کشورهای سرکش، سرزمین دیگران را غصب کرده، آب آشامیدنی مردم را مسموم کرده، محصولات آنها را سوزانده، مردم را بی‌خانمان ساخته و با حملات پهپادی و گروه‌های آدم کش، خانواده‌ها را قتل عام کرده‌اند. آنها همه این جنایات بهت آور را با دروغ و بدون روبرو شدن با مجازات مرتکب شده‌اند و این کشورهای تروریست در این زمینه به مرحله‌ای رسیده‌اند که اکنون به طور همزمان در چند کشور فعال بوده و در وضعیت مداوم و بی‌وقفه جنگ افروزی به سر می‌برند؛ طوری که آینده تمام بشریت را به لبه پرتگاه رسانده‌اند. با این حال، علیرغم این بی‌قانونی و هرج و مرج، مردم جهان در حال مبارزه هستند. پارلمان انگلیس در هفته جاری به تلاش دولت این کشور برای ایجاد شراکتی جنایتکارانه با امریکایی‌ها رای منفی داد. واشنگتن، پیشتر در اجرای جنایات جنگی خود در افغانستان، عراق و لیبی می‌توانست جهت ایجاد «ائتلاف مشارکت کنندگان علاقمند» به امپریالیست‌های انگلیسی و مورد اعتماد خود اتکا کند. نقشه‌های ‌دیوید کمرون، نخست وزیر انگلیس برای تکرار این جنایات از طریق حمایت از طرح واشنگتن برای بمباران سوریه، با پاسخ دندان شکن پارلمان انگلیس که به چنین نظامی گری رای منفی داد، روبرو شد. البته رای اعضای پارلمان انگلیس آنچنان نشانه‌ای از اخلاق گرایی در بین طبقه سیاسی حاکم در این کشور نیست بلکه بیشتر بازتاب بیداری جهانی مردم دنیا و اصرار آنها بر توقف این تروریسم دیوانه وار دولتی است. دولت فرانسه هم از جنگ طلبی تو خالی خود عقب کشیده است؛ فرانسوا اولاند، رئیس جمهور این کشور با کمی تاخیر خواستار «راه حلی صلح آمیز و سیاسی» برای بحران سوریه شد. حتی دست نشانده معتمد واشنگتن یعنی استفن هارپر، نخست وزیر کانادا هم گفته است که کشور وی خود را درگیر جنگ سوریه نمی‌کند. در عین حال، گزارش شده است که ۱۰ عضو ائتلاف ناتو - یک سوم اعضای آن - تمایلی به حمایت از حملات امریکا به سوریه ندارند. این در حالی است که ۱۰ عضو مذکور همان عمله و پادوهای امریکا هستند. و این در حالی است که تاکنون به مخالفان مهم جدی جنگ با سوریه یعنی روسیه، چین و ایران و اکثر ملت‌های آسیا، آفریقا و امریکای لاتین اشاره نکرده‌ایم. کاسه صبر مردم جهان از سردمداران حاکم در غرب، یعنی تروریست‌هایی که بشریت را گروگان گرفته‌اند، لبریز شده است. حاکمان غربی نه تنها تروریسم نظامی را در دستور کار خود قرار داده‌اند بلکه تروریسمی اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی را نیز از طریق نظام سرمایه داری منسوخ خود بر مردم تحمیل می‌کنند. این نظام به نقطه پایان و اضمحلال رسیده است و به همین دلیل است که با جنگ‌هایی بی‌وقفه روبرو می‌شویم؛ تا بوسطه آن حاکمان و سیاستمداران دست نشانده آنها آخرین ذخایر باقی مانده جهان را نیز در کنترل خود در آورند. راه حل نهایی برای پایان دادن به این جنگ‌ها این است که مردم، نظام اقتصادی را که حاکمان امریکایی و غربی مبلغ آن هستند، سرنگون کنند. این جنایات حاکمان امریکایی علیه سوریه حاکی از این چالش تاریخی است که بشریت با آن روبروست. بعد از ضربه‌ای که پارلمان انگلیس به هجمه ضد سوری وارد کرد، چاک هیگل، وزیر امور خارجه امریکا گفت، «رویکرد ما ادامه تلاش جهت پیدا کردن ائتلافی بین المللی برای همکاری است. این هدف رئیس جمهور اوباما و دولت ماست... تا هر تصمیمی گرفته شود، نتیجه همکاری و تلاش‌های بین المللی باشد.» می‌توانید باور کنید این دست نشاندگان امریکایی تا چه اندازه مضحک به نظر می‌رسند؟ چیزی که این امریکایی‌های متوهم ظاهرا نمی‌توانند به آن پی ببرند این است که این بار تک و تنها هستند. تنها رژیم‌هایی که از تجاوز علیه سوریه حمایت می‌کنند، عربستان سعودی و اسرائیل‌ هستند. این اعتبار است؟ تنها حمایتی که واشنگتن می‌تواند به دست بیاورد، حمایت یک رژیم فئودال، بدوی و وحشی و از سوی دیگر حمایت رژیمی منفور و نسل کش است. ائتلاف کشورهای علاقمند؟ بیشتر به ائتلاف کشورهای آدمکش می‌ماند.