در حدود ۶۸ سال پیش امریکا با انداختن ۲ بمب اتمی در شهرهای هیروشیما و ناکازاکی در ژاپن ۲۰۰ هزار انسان را با خاک یکسان و نابود کرد.
پس از آن رویداد ده‌ها هزار تن دیگر در سال‌های بعد به واسطه‌ی مرگ‌های دردآوری که ذره ذره با سرطان و اختلالات مادرزادی آنان را به کام خود کشید، جان سپردند. با وجود این، امریکا (تنها کشوری که تا کنون از تسلیحات اتمی استفاده کرده است) هیچ گاه برای این جنایت هولناک و وقیحانه عذرخواهی نکرده و حتی کفاره‌ای نپرداخته است.امریکا به طور رسمی این اقدام را به عنوان یک حمله‌ی قانونی در جریان جنگ توجیه می‌کند؛ با وجود این بسیاری از منابع تاریخی نشان می‌دهد که هیچ‌گونه استلزام نظامی برای این بمباران‌ها وجود نداشته است. حتی دوایت آیزنهاور، رئیس‌جمهور پیشین و فرمانده‌ی ارشد ارتش امریکا با اظهارات خود بر این امر صحه گذاشت و گفت که بمباران شهرهای ژاپن در سال ۱۹۴۵ به هیچ وجه نیاز نبوده است. رها کردن بمب‌های اتمی به روی مردمی که اکثر آنان غیرنظامی بودند تنها یک مفهوم داشت؛ یک اقدام تروریستی محض. این عمل وحشیانه و بی‌رحمانه، اقدامی حساب شده از سوی طراحان امریکایی بود که سعی داشتند قدرت شیطانی کشور خود را به جهان و به ویژه اتحاد جماهیر شوروی نشان دهند. این نیتِ از پیش تعیین شده این جنایت را نابخشودنی می‌کند. اکنون، پس از گذشت ۶۸ سال، دولت امریکا این هفته یک هشدار جهانی درباره‌ی حمله تروریستی صادر کرده و بیش از ۲۰ سفارت و کنسولگری خود را در سراسر جهان تعطیل کرده و کارمندان خود را از کشورهای مختلف خارج کرده است. در پی آن دولت‌های انگلیس و فرانسه نیز به سبب اعلام یک هشدار تروریستی پنهان و نامشخص از سوی واشنگتن سفارتخانه‌های خود در یمن را تعطیل کرده‌اند. از این رو سایر کشورها و مردم جهان نیز به ناچار باید سخن واشنگتن درباره این هشدار نامعلوم را بپذیرند. البته این شیرین‌کاری تبلیغاتی دولت واشنگتن برای یادآوری داستانِ دروغینِ «جنگ با ترور» و انحراف اذهان عمومی از رسوایی‌های شرم‌آور اخیر امریکا همچون برنامه‌ی گسترده‌ی جاسوسی این کشور از شهروندان خود و باقی جهان است. دلیل دیگر آن نیز می‌توان افزون شدن آگاهی مردم از تبانی امریکا و نهادهای جاسوسی غربی برای تغییر رژیم در سوریه باشد. این همان نهاد سیاسی امریکایی است که به پشتوانه‌ی ادعاهای آشکارا ساختگی و کاذب بر سر حمله‌ی به اصطلاح تروریستی ۱۱ سپتامبر و سلاح‌های کشتار جمعی به عراق و افغانستان حمله کرد. این همان دولتی است که (همراه با انگلیس و فرانسه) به طور مخفیانه ادعا می‌کند نیروهای مسلح ارتش بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه از سلاح شیمیایی استفاده کرده‌اند، این در حالی است که بر پایه شواهد موثق، این مزدوران خارجی تحت حمایت امریکا هستند که از این تسلیحات برای کشتن غیرنظامیانِ سوری استفاده کرده‌اند. ارتش امریکا این هفته به واسطه‌ی حملات پهپادهای ترورکننده‌ی خود، که تحت دستورات اجرایی ریاست‌جمهوری این کشور دست به عملیات می‌زنند، انسان‌های بیشتری را در یمن به کام مرگ کشاند، درست همان کاری که در طول ۱۰ سال گذشته هر روز مرتکب آن شده است، همانگونه که همزمان چه آشکارا و چه پنهان در چندین کشور دیگر جنگ‌افروزی کرده است. در جنگ‌های تحت رهبری امریکا در عراق، افغانستان، یمن، پاکستان، سومالی، لیبی و سوریه بیش از ۲ میلیون تن، که اغلب غیرنظامی بوده‌اند، جان خود را از دست دادند. مضحک اینجاست که دولت امریکا درباره‌ی تروریسم یک هشدار جهانی صادر کرده است. خنده‌دارتر اینکه رسانه‌های خبری غرب به هشدار بزرگترین دولتِ تروریستی جهان پر و بال می‌دهند، گویی که با این کارشان به امنیت عمومی در سطح بین‌المللی خدمت کرده‌اند. در سالگرد واقعه‌ی هولناکی که بر هیروشیما و ناکازاکی گذشت واقعا جای تعجب دارد که عامل این قتل عام هنوز به گونه‌ای با جهان رفتار می‌کند که گویی خداست. امریکا در فهرست مجرمان تروریستی جهان بی‌آنکه رقیبی داشته باشد برترین مجرم است. در جهانی معقول‌تر، امریکا به عنوان منفور ترین دولت جهان شناخته می‌شد، دولتی طرد و تحریم شده که سرآمدان آن چه در گذشته و چه در حال از زندگی محروم می‌شدند. شاید جهان سرانجام از طلسم گمراه‌کننده‌ای که تا کنون در بند آن بوده رها شود و دریابد که این ایران و کره‌ی شمالی نیستند که امنیت بشر را تهدید می‌کنند، بلکه خطر همان کشوری است که رئیس‌جمهورش جایزه صلح نوبل را گرفته است. دولت تروریستِ امریکا، ایران، کره شمالی، کوبا، سوریه، زیمباوه و دیگر کشورها را تحریم می‌کنند و باعث می‌شوند زنان و کودکانِ بی‌گناهِ بیشتری به دلایل محرومیت‌های پزشکی و عوامل دیگر جان خود را از دست بدهند. اما آنچه که به راستی باید متوجهش باشیم، آن است که این امر از سیاست‌هایِ دوگانه‌ی نامناسب و یا ریاکاری نشات نمی‌گیرد. نه، این خویِ جنایتکاری امریکای تروریست است که همواره در اعمالش به چشم می‌خورد. ایران هیچ‌گونه تسلیحات اتمی ندارد، با وجود این به ناحق گرفتار تحریم‌های تجاری و غیرقانونی تروریستِ هسته‌ای شماره یک جهان، یعنی امریکا و هم‌پیمانانِ کلّاش آنان یعنی انگلیس، فرانسه و رژیم صهیونیستی شده است. امروز، در مجموع ۱۷ هزار سلاح هسته‌ای در جهان وجود دارد، در حدود نیمی از این تسلیحات در اختیار امریکا قرار دارد. روسیه نیز بخش اعظمی از این تسلیحات را داراست. اگر اقدام امریکا و قتل عام مردمِ هیروشیما و ناکازاکی در سال ۱۹۴۵ نبود، احتمالا روسیه این تسلیحات اتمی را در اختیار نمی‌داشت. استالین می‌دانست که ترومن، رئیس‌جمهور امریکا با اقدام تروریستی خود قصد داشت راه‌های سیطره‌ی جهانی پس از جنگ را محدود کند و از این راه مسکو را هدف بگیرد. اتحاد جماهیر شوروی تا سال ۱۹۴۸ بمب اتمی را به دست آورده بود و از آن پس جهان انتظار ویرانی حتمیِ را می‌کشید و این یکی از عواقب مستقیم اقدام تروریستی امریکا در ژاپن بود. شاید روحِ خبیثانه‌ای که در حاکمان امریکا و نظام تبلیغات رسانه‌ای این کشور نفوذ کرده از قدرتِ ویرانگرِ این کشور که تسلیحات اتمی نیز در اختیار دارد وحشتناک‌تر باشد. در هفته‌ای که جهان باید برای مرگ مردم هیروشیما، ناکازامی و بسیاری دیگر از قربانیانِ تروریسمِ امریکا سوگواری کند، از ما انتظار می‌رود که به «هشدارهای تروریستی» سیاستمداران امریکا و رسانه‌هایشان گوش فرا دهیم، گویی که حرفهایشان کاملا صحیح و موثق است و باید جدی گرفته شود. سردمداران امریکا باید در زندان باشند، نه اینکه برای جهان اعلامیه صادر کنند. موضوعی که به واقع وحشت به جان آدمی می‌اندازد آن است که دولتِ تروریستی شماره یک جهان هنوز هم از مجازاتِ خود قسر در می‌رود.