هزاران معترض با برپایی تظاهرات در پایتخت پرتغال، خشم و اعتراض خود را علیه سیاست‌های ریاضت‌طلبانه دولت این کشور ابراز کردند.
معترضان در این تظاهرات که روز شنبه (۱۳ آوریل، ۲۴ فروردین) به سازماندهی «کنفدراسیون عمومی کارگران پرتغال» (CGTP) در خیابان‌های لیسبون برگزار شد، به روند فزاینده فقر و بی‌کاری در این کشور اعتراض کردند. شرکت کنندگان با سردادن شعار، بی‌کاری را «رسوایی ملی» دانستند و بر لزوم «حداقل افزایش حقوق» در این کشور تاکید کردند. معترضان همچنین در این تظاهرات استعفای دولت را خواستار شدند. «اتحادیه اروپا»، «بانک مرکزی اروپا» و «صندوق بین المللی پول»، بعد از اوج‌گیری میزان بدهی‌های پرتغال و رسیدن آن به سطحی ناپایدار در سال ۲۰۱۱ میلادی، با اعطای ۷۸ میلیارد یورو (۱۰۲ میلیارد دلار) وام اضطراری به این کشور موافقت کرد. دولت پرتغال نیز در ازای دریافت این وام، شروط وام‌دهندگان بین‌المللی را پذیرفت و تدابیر ریاضت‌طلبانه جنجالی اقتصادی را در این کشور اعمال کرد. اعضای حزب اصلی مخالف در پرتغال موسوم به «سوسیالیست‌ها»، دولت پدرو پاسوس کوئلهو، نخست وزیر این کشور را متهم کرده‌اند، سیاست‌های ریاضت‌طلبانه اقتصادی را به هر بهایی بر این کشور تحمیل کرده و با ناکامی در دستیابی به رشد اقتصادی و کاهش کسری بودجه، میلیون‌ها پرتغالی را به فقر کشانده است. پرتغال از دهه ۱۹۷۰ تاکنون با بدترین رکود اقتصادی در تاریخ این کشور دست و پنجه نرم می‌کند. نرخ بی‌کاری این کشور در سال جاری (۲۰۱۳ میلادی)، ۱۸.۲ درصد برآورد شده است که نسبت به آمار ۱۶.۹ درصدی بی‌کاران در سال گذشته (۲۰۱۲) افزایش یافته و به سطحی بی‌سابقه می‌رسد.