مفسر سیاسی از واشنگتن به پرس تی‌وی گفته است واژه «جنگ با فقر» که لیندون جانسون، رییس جمهور سابق امریکا ۵۰ سال قبل مطرح کرد تلاشی «پوچ و توخالی» از سوی وی بود که «در واقع قصد نداشت به فقر در این کشور پایان دهد.»

طبق آمارهای دولتی، نرخ فقر در امریکا در حال حاضر حدود ۱۶ درصد است و نزدیک به ۴۷ میلیون نفر از مردم این کشور نیز زیر خط فقر زندگی می‌کنند. سهم مردم امریکا در فقر اندکی از آنچه در سال ۱۹۶۴ بود کمتر است و در سال‌های پس از رکود نیز این میزان ثابت بوده است.

رندی شورت، عضو «سازمان اجتماعی شبکه استقلال سیاهپوستان» در مصاحبه با پرس تی‌وی تاکید کرد: «جنگ با فقر در امریکا هیچگاه به معنای حل مشکلات حاصل از نژادپرستی ساختاری، سرمایه‌داری و نظام درنده‌ای که تنها در خدمت ثروتمندان است نبود.»

وی افزود: «جنگ با فقر به معنای فریب دادن بقیه مردم جهان است تا نظام امریکایی را به عنوان بهترین شیوه برای زندگی انسان‌ها در نظر بگیرند.»

شورت تصریح کرد سیاست‌های جانسون در زمینه حمایت از جنگ و مخالفت با سیاهپوستان در واقعا فقر را افزایش داد و «افراد فقیر را فقیرتر کرد.»

جانسون تعداد نیروهای امریکایی و نقش‌ آنان را در ویتنام در پی حادثه خلیج تونکین به شدت افزایش داد؛ حادثه‌ای که طبق اعتراف وی بر مبنای یک بهانه واهی و نادرست ایجاد شده بود.

اغلب شورش‌های مدنی در مناطق سیاهپوست نشین در امریکا نیز در دوره ریاست جمهوری جانسون آغاز شد که از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۱ ادامه یافت. بزرگ‌ترین موج شورش‌ها در آوریل ۱۹۶۸ هنگامی روی داد که پس از اطلاع مردم از ترور مارتین لوتر کینگ بیش از ۱۰۰ شهر امریکا با شورش مواجه شد.

شورت افزود: «این جنگ با فقر نوعی دروغ بود، مایه تاسف است، این اقدام هرگز به معنای حل مشکلات نبود. این مبارزه هیچگاه به معنای تحقق چیزهایی که ادعا می‌کرد خواهان انجام آن است نبود.»