تحقیقات جدید نشان می دهد، ماه ۱۰۰ میلیون سال جوانتر از تصورات قبلی است.
تحقیقات جدید نشان می دهد، ماه ۱۰۰ میلیون سال جوانتر از تصورات قبلی است. شاید تفاوت چندانی بین ۴.۵۶ میلیارد و ۴.۴۵ میلیارد سال وجود نداشته باشد، اما این زمان برای تغییر دادن درک دانشمندان از شکل گیری ماه که ۱۰۰ میلیون سال جوانتر از تصورات قبلی شده است، کافی است. نظریه غالب در خصوص شکل گیری ماه بیان می کند که سیاره ای در اندازه مریخ یا بزرگتر در حدود ۴.۵۶ میلیارد سال قبل و اندکی پس از شکل گیری منظومه شمسی به شدت با زمین برخورد کرد؛ بقایایی این برخورد از زمین به فضا پرتاب شده و با درهم آمیختن به یکدیگر باعثشکل گیری ماه شده است. اما آنالیزهای جدید از سنگ های ماه نشان می دهد، ماه در حدود ۴.۴ تا ۴.۴۵ میلیارد سال قبل شکل گرفته است. «ریچارد کارلسون» از محققان موسسه کارنیگ در واشنگتن تأکید می کند: منظومه شمسی ۴.۵۶۸ میلیارد سال عمر دارد؛ امکان تخمین عمر اجرام کوچکتر مانند سیارک ها نیز به وسیله تجزیه و تحلیل زمانی که این اجرام وارد دوره های ذوب گسترده شده اند، وجود دارد. ماه احتمالا کمی پس از شکل گیری خشن، دارای اقیانوسی از سنگ های مذاب بوده است؛ در حال حاضر دقیق ترین تخمین از سن سنگ های ماه که به وسیله این اقیانوس شکل گرفته‌اند، حدود ۴.۳۶۰ میلیارد سال را نشان می دهد. اما دانشمندان بر روی زمین نشانه هایی از واقعه ذوب اصلی یافته اند که به ۴.۴۵ میلیارد سال قبل باز می گردد و این شواهد زمان شکل گیری ماه را ۱۰۰ میلیون سال بعدتر نشان می‌دهد.