با افزایش موارد جرم شهروندان کانادایی و زندانی‌شدن آن‌ها، سیستم زندان این کشور با مشکلات زیادی همچون ازدحام بیش از حد زندانیان و افزایش استفاده از سلول‌های انفرادی مواجه است.
هاوارد ساپرس، بازرس تادیبی کانادا به تازگی درباره افزایش بیش از حد شمار زندانیان ابراز نگرانی کرد و گفت این روند تاثیرات منفی از جمله تفکیک و تبعیض نژادی بین زندانیان را به همراه خواهد داشت. وی افزود که اعمال تفکیک بین زندانیان بیشتر به ابزار مدیریت زندانیان تبدیل شده است تا آن که ابزاری برای مدیریت خطر باشد. این در حالی است که داده‌های جدید اداره خدمات تادیبی کانادا نشان می‌دهد شمار زندانیانی که به سلول‌های انفرادی فرستاده می‌شوند، در دهه گذشته افزایش یافته است. بر اساس این آمار، هفت هزار و ۱۳۷ نفر بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ به سلول انفرادی فرستاده شدند. با این حال، این رقم بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ به هشت هزار و ۲۲۱ نفر افزایش یافت. بیشترین موارد افزایش حبس در سلول‌های انفرادی در ایالت‌های آنتاریو، کبک و پرایریز این کشور گزارش شد. اوایل سال جاری، ساپرس با انتشار گزارشی فوری از دولت کانادا خواست تا شمار زیاد و نامتناسب بومیان کانادا در زندان‌های این کشور را مورد بررسی قرار دهد. این در حالی است که دو سوم زندانیان برخی زندان‌های کانادا را بومیان این کشور تشکیل می‌دهند. همچنین درخواست‌هایی برای آزادی بومیان زندانی مطرح شده است، زیرا بسیاری از آنان تهدیدی برای جامعه کانادا محسوب نمی‌‎شوند. در همین حال، کارشناسان بر این باورند که دستور کار «سخت‌گیری در جرم» دولت استفان هارپر، نخست وزیر کانادا، با هدف ایجاد مجتمع صنعتی زندان در داخل این کشور صادر شده است