گفته‌هایی وجود دارد مبنی بر اینکه در روز عید فطر و پس از پایان ماه مبارک رمضان، عناصر گروه‌های القاعده و النصره در شمال سوریه یک دولت اسلامی مستقل اعلام خواهند کرد.
یک پرچم سیاه برافراشته خواهد شد، ایست‌های بازرسی بر پا می‌شوند و خودروهای گشت‌زنی همه جا دیده خواهند شد. هر کسی که با پوششی خاص و یا حتی حالت چهره‌ مخالفت خود را با این رژیم نشان دهد در دم سر جایش نشانده خواهد شد. حتی اگر گمان آن برود که شخصی ناراضی است، اگر بخت با او یار باشد، تنها شلاق خواهد خورد و اگر که نه... سر از تنش جدا می‌کنند. به طور خلاصه، هر کسی که حامی تمام و کمال رژیم جدید نباشد، اگر خیلی خوش شانس باشد تنبیه می‌شود و اگر نه احتمالا در دم کشته می‌شود. این که می‌گویم اغراق نیست. طرفدارانِ دولت اسلامی جدید تکفیری هستند، کسانی که دیگر مسلمانان را به ارتداد متهم می‌کنند و این بدان معناست که کشتن آنان رواست. اما اوضاع از این حرف‌ها هم بدتر است.تکفیری‌هایی که اکنون کنترل شمال سوریه را بر عهده دارند سرشار از نفرتند، بر پایه دیدگاه آنان نه تنها مسلمانان شیعه مرتد و محکوم به مرگ هستند، بلکه مسلمانان سنی که در چارچوبِ ذهنی این تکفیری‌های دیوانه نمی‌گنجند نیز از این قاعده مستثنی نیستند. البته، آنان که مسلمان نیستند (مانند مسیحی‌ها) از نظر تکفیری‌ها به خودی خود مرتد و محقّ ِمرگ هستند. زمان زیادی به طول نیانجامید که افراطی‌هایِ متعصب انقلاب فرانسه (۱۷۸۹) انگشت اتهام خود را به سوی هر آنکه خواستند گرفتند و روانه گیوتین کردند. درباره تکفیری‌ها نیز همین‌گونه است، کسانی که شهوت‌شان برای خون و خونریزی آنقدر زیاد است که آرزو دارند اطرافشان پر از خون و مرگ باشد. یکی از مقامات عالی رتبه‌ی گروه موسوم به ارتش آزاد سوریه اطلاعات مربوط به اعلام این خبر درباره دولت اسلامی جدید را مطرح کرد. وی گفت که القاعده این خبر را زمانی اعلام خواهد کرد که ضمن نبرد با نیروهای ارتش آزاد سوریه کنترل مرزهای این کشور با ترکیه را در دست گرفته باشد. این مقام تصریح کرد که القاعده در حال حاضر فادی القش، یکی از اعضای ارتش آزاد سوریه و برادر وی را در شهر الدانه سر بریده و پس از آن کمال الحمامی، یکی از اعضای شورای عالی ارتش آزاد سوریه را ترور کرده است. این در حالی است که عملیات‌های تروریستی بیشتری انتظار می‌رود. ناگفته پیداست که گروه موسوم به ارتش آزاد سوریه برای مقابله با طرح القاعده سلوک مربوط به خود را دارد و این شرایط را به «مثابه اعلان جنگ» می‌داند. گذشته از برپایی دولتی که بیشتر به بی‌گذشت‌تر‌ین دولت تاریخ می‌ماند، (و تاریخ سرشار از امثال این بی‌گذشتی‌ها است) این شرایط بی‌نهایت خطرناک است. به طور مثال، ترکیه روی مرزهای خود تعصب دارد و گذشته از میلیون‌ها تن پناهنده‌ای که این کشور را بی‌ثبات کرده‌، ترکیه به زودی تکفیری‌های خود را در مرزهای خود خواهد داشت. اما این موضوع تقصیر کیست؟ رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه به عمد سیاست سابق برای عدم ناسازگاری و مشکل با کشور همسایه را کنار زد و اکنون به آتش فرقه‌گرایی‌ها دامن می‌زند، بی‌خبر از آنکه ممکن است این آتش دامان خودِ ترکیه را بگیرد. بی شک ناتو با رشوه دادن به اردوغان به او وعده داده است که به خلیفه‌ی جدید خاورمیانه بدل شود. عربستان سعودی هم هست. وقتی سخن از تعصب افراطی به میان می‌آید وهابی‌های سعودی در جهان پیشاپیش همه قرار دارند و اصول آنان است که باعث می‌شود تکفیری‌ها احساس کنند این حق خدادادی آنان است که هرآنکه می‌خواهند را بکشند. با وجود این، اگرچه ممکن است عجیب به نظر برسد، تکفیری‌ها که از سوی امریکا، انگلیس، قطر، ترکیه، اسرائیل و عربستان سعودی حمایت مالی و تسلیحاتی می‌شوند دشمنان بسیاری دارند، شاید باور نکنید ولی خود امریکا، انگلیس، قطر، ترکیه، اسرائیل و حتی عربستان سعودی دشمنان آنان هستند. موضوع جدیدی نیست؛ دشمن اعلام شده‌ی اول اسامه بن لادن، رژیم عربستان سعودی و دشمن دوم آن امریکا بود. پس قضیه از چه قرار است که غرب، عربستان سعودی، قطر، اسرائیل و ترکیه به دشمنان درجه یک خود کمک مالی می‌کنند؟ به طور حتم آنان انقدرها هم نمی‌توانند احمق باشد. البته، می‌توانند، به ویژه اگر در بطنِ سیاست اصلی‌شان بی‌اخلاقی و تناقضِ آشکار وجود داشته باشد، حمایت از نهاد صهیونیستی که سرزمین‌های دیگران را غصب می‌کند و بر ضد مردم شجاع فلسطین نسل‌کشی به راه می‌اندازد همان بی‌اخلاقی و تناقض آشکاری است که پیش‌تر گفتم. نمی‌توان در عین حال هم از دموکراسی و حقوق بشر حمایت کرد و هم به آن پایان داد. نمی‌توان هم از مخوف‌ترین شکنجه‌گران و آدمکش‌های عربستان سعودی حمایت کرد و هم دم از دموکراسی زد. نمی‌توان سخن از بردباری و عدالت به میان آورد و در عمل به فرقه‌گرایی دامن زد. نمی‌توان خواسته‌ی رژیم صهیونیستی برای تکه تکه کردن کشورهای اسلامی را برآورده کرد و از عواقب ویرانی این کشورها در امان ماند. البته، گروه موسوم به ارتش آزاد سوریه، در اقدامی ضعیف حاضر است هر کاری بکند که غربی‌ها مداخله کنند. ممکن است کار به جنگی بزرگ‌تر بیانجامد و روسیه نیز در برابر چنین مداخله‌ای خواهد ایستاد. سیاست غرب، سیاست عربستان سعودی و سیاست ترکیه یک تناقض آشکار است و در نهایت دامانِ خود این کشورها را خواهد گرفت. حتی ممکن است رنج آنان به خاطر عواقب کارهایشان از رنج میلیون‌ها تن انسان بی‌گناهی که اکنون رنج می‌کشند بیشتر باشد.