کارشناس مسائل افغان تصریح کرد: آمریکا ۱۲ سال پیش به بهانه برقراری امنیت به خاک افغانستان لشکرکشی کرده، اما تاکنون نتوانسته‌ است به تعهدات خود مبنی بر برقراری امنیت در این کشور جامه عمل بپوشاند. سید "عبدالحمید معصومی" استاد دانشگاه و کارشناس مسائل افغان  با تاکید بر اینکه تامین امنیت ملت افغانستان در برابر هجوم‌های ددمنشانه طالبان و القاعده برای ابرقدرتی مانند آمریکا به هیچ وجه کار مشکلی نیست، خاطر نشان کرد: مساله اصلی این است که آمریکا با طالبان و القاعده در یک سنگر قرار گرفته و آنچنان که از شواهد و قراین بر می‌آید این ابرقدرت استکباری حتی سهم عمده‌ای در تاسیس طالبان داشته است؛ از این رو از آمریکا نمی‌توان انتظار داشت واقعا با طالبان وارد جنگ شده و تروریسم را در افغانستان ریشه‌کن سازد. وی از ناآشنایی سربازان آمریکایی با جنگ‌های چریکی و نامنظم به عنوان دومین عامل موثر در ناکامی آمریکایی‌ها در ریشه‌کنی تروریسم در افغانستان نام برد و توضیح داد: از آنجایی که سربازان آمریکایی غالبا برای جنگ‌های رسمی و سنتی آموزش دیده و تربیت‌ شده‌اند و نیز به دلیل آنکه بر جغرافیای افغانستان احاطه و تسلط ندارند، قادر به رویارویی با چریک‌ها و تروریست‌های فعال در مناطق مختلف افغانستان، دفع حملات این تروریست‌ها و در نهایت برقراری امنیت نبوده و نخواهند بود. کارشناس مسائل افغانستان در ادامه به بخش‌هایی از متن پیمان امنیتی افغانستان با آمریکا اشاره کرد و اظهار داشت: یکی از موارد حائز اهمیت در متن این پیمان امنیتی حضور نظامیان یک کشور خارجی در خاک افغانستان است؛ زیرا حضور نظامیان خارجی در یک کشور به خودی خود به معنای ناامنی آن کشور است؛ یعنی تا زمانی که نظامیان آمریکایی بخواهند به حضور خود در جغرافیای افغانستان ادامه دهند این کشور روی امنیت و آسایش را به خود نخواهد دید. معصومی از قانع نبودن نظامیان آمریکایی به حضور نظامی صرف در افغانستان به عنوان دومین چالش پیش روی کشورش نام برد و گفت: استقرار نظامیان آمریکایی در پایگاه‌های مختلف به معنای آن است که این نظامیان تنها به دخالت در ابعاد نظامی افغانستان قناعت نخواهند کرد و راه دخالت در امور سیاسی و اداری کشور را نیز در پیش خواهند گرفت. وی استفاده ابزاری از افغانستان را یکی دیگر از اهداف آمریکا در این کشور برشمرد و گفت: ابرقدرتی مانند آمریکا به واسطه برخورداری از روحیه سلطه‌ طلبی همواره به مسائلی فراتر از مرزهای افغانستان اندیشیده و قصد دارد از این کشور به عنوان ابزاری برای تهدید کشورهای همسایه استفاده کند. کارشناس مسائل افغانستان با تاکید بر اینکه ملت افغانستان از آمریکایی‌ها تجارب بسیار تلخی را از سر گذرانده است، خاطر نشان کرد: ظلم و ستم و احجافی که سربازان آمریکایی طی 12 سال گذشته در حق مردم افغانستان روا داشته‌اند بر هیچ کس پوشیده نیست؛ به ویژه آنکه نیروهای آمریکایی در بسیاری از موارد به صورت خودمختار و بی‌مهابا وارد عمل شده، شبانه به خانه‌های مردم افغانستان هجوم برده و آنان را از خانه‌هایشان به زندان‌های شخصی خود انتقال می‌دادند و علاوه بر اینها بعید نیست که در موضوع مواد مخدر در افغانستان دخالت داشته باشند. معصومی با بیان اینکه حضور سربازان آمریکایی در میان ملت افغان با حیثیت اجتماعی و غرور ملی افغانستان تضاد دارد، تاکید کرد: یکی از امتیازات بزرگ کشور افغانستان این است که در طول تاریخ خود با هیچ یک از همسایگان خود وارد جنگ نشده و تمام جنگ‌های رخ داده در تاریخ این کشور از جانب ابرقدرت‌های جهان تحمیل شده است. وی با اشاره به اینکه افغانستان پیش از حضور نظامی آمریکا تجارب درگیری با ابرقدرت‌هایی مانند شوروی سابق و انگلیس را از سر گذرانده است، خاطر نشان کرد: جای بسی خرسندی است که ملت افغانستان از یک قدرت و استعداد بالقوه در عدم پذیرش استعمار و استثمار بیگانگان برخوردار است و امید آن می‌رود که این استعداد بار دیگر شکوفا شده و در مقابله با کشوری مانند آمریکا به فعلیت برسد. کارشناس مسائل افغانستان با تاکید بر اینکه آمریکا جایی در میان ملت مسلمان افغانستان ندارد، اظهار امیدواری کرد: ملت افغانستان بار دیگر به خودباری لازم دست پیدا کرده و همان گونه که طی سالیان گذشته به رویارویی با ابرقدرت‌های شرقی و غربی پرداخته است، این بار نیز در مقابل زیاده‌خواهی‌های ابرقدرتی مانند آمریکا قیام کرده و نیروهای نظامی این کشور را از افغانستان خارج سازد. معصومی در بخش دیگری از سخنان خود به نشست اخیر لویه جرگه در کابل اشاره و تاکید کرد: آنچه که در لویه جرگه در خصوص امضای پیمان امنیتی مورد بحث و بررسی و موافقت اکثریت این جرگه قرار گرفت نباید به عنوان رای مردم افغانستان به ادامه حضور آمریکایی‌ها در این کشور تلقی شود. وی با بیان اینکه لویه جرگه یک مجلس انتخابی نیست و اعضای آن نمایندگان منتخب ملت افغانستان به شمار نمی‌روند، تصریح کرد: به جز دو مجلس شورا و مجلس اعیانی، مجلس رسمی دیگری در افغانستان وجود ندارد؛ از این رو توافقاتی که در لویه جرگه صورت گرفته و آرایی که به ادامه حضور آمریکایی‌ها در افغانستان داده شده است از صمیم قلب نبوده، بلکه از سر تنگنا، ناچاری و استیصال بوده است. کارشناس مسائل افغانستان با توضیح این نکته که مردم افغانستان از ته دل تمایلی به ادامه حضور آمریکایی‌ها در کشورشان ندارند، افزود: مردم افغان شاید به واسطه چهره خشنی که از طالبان مشاهده کرده‌اند از سر ناچاری با ادامه حضور آمریکایی‌ها در کشورشان موافقت کنند، اما این یک حالت استثنایی است و به مجرد اینکه مشکل تروریسم و طالبان از این کشور رخت بربندد و ملت از تنگنای موجود خارج شود، قطعا رای خود را پس گرفته و به ادامه حضور آمریکایی‌ها در سرزمینشان رای مثبت نخواهد داد. معصومی بار دیگر با تاکید بر اینکه موافقت برخی از مردم افغانستان با ادامه حضور آمریکایی‌ها تنها از سر ناچاری و تنگناهای موجود در افغانستان است و از اعتبار حقوقی بالایی برخوردار نیست، خاطر نشان کرد: این تصمیم و اعلام موافقت بخشی از ملت افغان با ادامه حضور نیروهای آمریکا در خاک افغانستان در شرایط خاص و اضطرار صورت پذیرفته و آمریکایی‌ها نباید روی چنین رای و نظری حساب باز کنند.