نبود امنیت یکی از چالش‌های عمده برای توسعه‌ در افغانستان به شمار می‌رود، اما مردم افغانستان نسبت به گذشته به آینده‌شان بیشتر خوشبین هستند.

به گزارش خبرگزاری مسلم پرس، اداره توسعه سازمان ملل متحد در افغانستان از مردم این کشور که با چالش‌های گذشته روبرو هستند پشتیبانی می‌کنند و برای رسیدن به اهداف جدید توسعه پایدار تا سال 2030 میلادی تلاش می‌کند.

 هدف هایی برای بهبود زندگی شهری پیشنهاد داده شده است که در زیر به آنها خواهیم پرداخت.

هدف اول: ریشه‌کنی فقر

36 درصد مردم افغانستان زیرخط فقر زندگی می‌کنند، پس از آنکه اداره توسعه سازمان ملل متحد در افغانستان یک گلخانه را برای «کاظم» یک کشاورز پنچیشری مهیا کرد و برای وی این زمینه این را فراهم کرد تا وی خیار و گوجه فرنگی‌ را درا آن کشت نموده و رشد دهد، اکنون وضعیت زندگی کاظم به طور کامل تغییر کرده است.

کاظم می‌گوید حالا ما چیزهایی را خریداری می‌کنیم که در گذشته توان خرید آن را نداشتیم، ما در حال حاضر یک قالی جدید برای خانه‌مان خریداری کرده‌ایم.

هدف دوم : مبارزه با گرسنگی

در شهر جلال‌آباد ، شکیب را می توان یکی از این مثال‌های رویایی دانست، وی تنها 12 سال سن دارد اما بعد از مدرسه بولانی می‌فروشد تا از این طریق برای والدین بیمارش پول به دست آورد؛ اگر شکیب این کار را نکند گرسنه خواهد ماند.

هدف سوم :سلامتی و تندرستی

بسیاری از موارد ابتلا به بیماری مالاریا در شرق افغانستان ثبت شده است، علت بیشتر این بیماری در این مناطق هوای رطوبت و پشه خوانده شده است.

در شهر جلال آباد اداره توسعه سازمان ملل متحد و صندوق جهانی حدود 500,000 پشه‌بند را برای ساکنان این شهر توزیع کرده و این بخشی از برنامه توزیع یک میلیون پشه‌بند در سراسر افغانستان است.

ذبیح‌الله یکی از ساکنان شهرجلال‌آباد که پشه‌بند رایگان را برای خانواده‌اش تهیه کرده، می‌گوید: پشه‌بند علاوه بر مالاریا از 13 نوع بیماری دیگر جلوگیری می‌کند، اکنون من بسیار خوشحالم که ما می‌توانیم از خود محافظت کنیم.

هدف چهارم: کیفیت آموزش وپرورش

از سال 2002 میلادی ثبت نام در مدارس افغانستان افزایش یافته، به ویژه تعداد دختران دانش آموز که در مدارس ثبت نام کرده از3 درصد به 36 درصد افزایش یافته است، اما دسترسی به آموزش و پرورش به ویژه در مناطق دور دست یکی از چالش‌ها در افغانستان است.

فرشته که دانش‌آموز کلاس سوم یک مدرسه در یک منطقه دور دست ولایت پنچشیر است، به خاطر نبود پل ارتباطی از رفتن به مدرسه محروم بود اما زمانیکه اداره توسعه سازمان ملل متحد این پل ارتباطی را ساخت زندگی وی تغییر کرد و او به مدرسه رفتنش ادامه داد.

فرشته می‌گوید حالا خیلی خوشحال است و می‌تواند به مدرسه برود و خواندن و نوشتن را فراگرفته و دوستان جدیدی را پیدا کرده است.

هدف پنجم: برابری جنسیتی

وضعیت زنان در افغانستان چندان خوشایند نیست، زنان افغانستانی تنها در 5 درصد مسائل تجاری حضور دارند، 12 درصد زنان توانایی خواندن و نوشتن را دارند، و حدود 90 درصد خانم‌ها خشونت‌های فیزیکی،جنسی ، روانی و یا ازدواج‌های اجباری را تجربه کرده‌اند.

عبیده و هم کلاسی‌هایش از ولایت نورستان در تلاش تغییر وضعیت موجود هستند، آنها در حال آموختن رشته پرستاری در یک مدرسه در شهر «جلال‌آباد» هستند که از سوی اداره توسعه سازمان ملل و صندوق جهانی حمایت می‌شود.

هنگامی که عبیده و هم‌کلاسی‌هایش ازاین رشته فارغ‌التحصیل شوند آنها در برخی مناطق محروم این کشور مشغول کار خواهند شد.

عبیده دانشجوی رشته پرستاری می‌گوید که نمی‌خواهد حتی یک روز را بدون یادگیری به هدر دهد و نمی‌خواهد که یک مادر در جریان راه به طرف کلینیک جانش را از دست دهد، و نمی‌خواهد یک کودک بی مادر شود.

هدف ششم: آب پاک و بهداشت

حدود 56 درصد مردم افغانستان به آب آشامیدنی سالم و بهداشتی دسترسی دارند، زنان و کودکان ساعت‌ها و مسافت‌های طولانی را برای جمع‌آوری آب از رودخانه‌‌ها و چاههای باز وقت صرف می‌کنند، آب‌هایی که خود آلوده‌اند و به راحتی موجب بیماری‌های کشنده می‌شود.

اما پروژه‌های اداره توسعه‌ای سازمان ملل متحد برای 180 هزار خانواده در سراسر کشور آب اشامیدنی بهداشتی را مهیا کرده است.

هدف هفتم: صرفه جویی و انرژی پاک

از نور برق در روستایی پیاوشت ولایت پنچشیر خبری نبود، پزشکان برای رسیدگی به وضیعت بیمارانشان جاده‌های بیش از حد کوهستانی را طی می‌کردند. کودکان پس از رسیدن فصل برف‌بازی از درس خواندن محروم بودند و زنان در تاریکی زایمان می‌کردند.

سپس برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد،دست به ساخت یک نیروگاه آبی کوچک در این منطقه زد و رودخانه‌های محلی را تبدیل به تولید برق نمود و حالا خانه‌ها ، مدارس و کلینیک می‌توانند از نور این سد برق آبی کوچک استفاده کنند.

این یک تغییر بزرگی در زندگی مردم این منطقه به وجود اورده است، برای «حسنا» هشت ساله که در کلاس درس‌اش نمره اول است این نور برق یک معجزه است.

حسنا می‌گوید ما از این برق برای تهیه غذای شب، شستن ظرف‌ها و تماشای تلویزیون استفاده می‌کنیم.

«عبدالله هدا» 43 ساله، که اداره این سد برق کوچک آبی در روستای «پیاوشت» را در دست دارد، می‌گوید برق این روستا به معنی برق در سراسر افغانستان است ، به باور وی با استفاده از نور این برق نانش را در میز غذا میخورد و نور برق در زندگی همسایگانش تغیراتی بوجود آورده است.

او خود یک آهنگر است اما درآمدی که از این طریق به دست می‌آورد برای خود و خانواده‌اش کفایت می‌کند.

عبدالله هدا از این سد برق آبی کوچک ماهانه مقدار پولی از سوی شورای مردمی همین برق آبی از هر خانواده دریافت می‌کند، عبدالله ماهانه 200 دلار حقوق دارد اما مابقی پول جمع آوری شده را برای نگهداری و تعمیر این سد به مصرف می‌رساند.

هدف هشتم : کار شایسته و رشد اقتصادی

تعداد افراد با‌سواد در افغانستان تنها 32 درصد است و یکی از دلایل آن هم این است که اکثر کودکان مجبور به ترک مدرسه می‌شوند و شروع به کارهای مختلف دربازار می‌کنند.

در شهر جلال‌آباد، راننده سه چرخه یک شغل خوبی است و این یک راه خوب درآمد برای فریدالله 19 ساله در این شهر است، فریدالله این سه چرخه را برای سه ماه کرایه کرده و مسافرین را از طرف به آنطرف شهر انتقال می‌دهد.

در مزارشریف برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد مشغول تقویت کسب و کار محلی است که توسط زنان اداره می‌شود.

اعضای این شرکت تعاونی کوچک برای ایجاد یک زندگی بهتر مشغول بسته‌بندی مواد غذایی هستند. اما در حال حاضر آنها به ماشین آلات جدیدی دسترسی پیدا کرده و مشغول آموزش در بخش‌های تولیدی و بازاریابی هستند.

گلثوم یکی از اعضای این شرکت تعاونی می‌گوید که درآمد ما از 90 دلار به 700 دلار در سال افزایش یافته است.

منبع:فارس