یکی از راهبردهای پیچیده انگلیس از دوران استعمار تاکنون برای کنترل سیاسی دیگر کشورها این بوده که مراکزی را به منظور مطالعه کشورهایی تشکیل دهد که مورد طمع مقامات فرهنگی، سیاسی و اقتصادی انگلیس هستند.
انگلیس از آغاز عصر استعمار در قرون اخیر تا دوران حاضر همواره به دنبال این بوده است که موانع خود در مسیر استعمار دیگر کشورها را پشت سر بگذارد. به همین منظور، مقامات انگلیس در پی درک درستی از فرهنگ مستعمره‌های خود بوده‌اند تا مشکلات موجود بر سر راه اهداف امپریالیستی خود را که بواسطه مقاومت ملی کشورهای اشغال شده بوجود می‌آید، کاهش دهند. مقامات این کشور همچنین در ابتدا تلاش می‌کنند تا موانع نفوذ به مستعمره‌ها و نحوه عبور از آنها را که عمدتا موانع فرهنگی هستند، شناسایی کنند. یکی از سازمان‌های مهم انگلیس برای مطالعه دیگر کشورها آکادمی ملی علوم انسانی و اجتماعی بریتانیا و دفاتر وابسته به آن در سراسر کره خاکی است؛ این سازمان و شعب آن مسئول مطالعه و بررسی علمی فرهنگ‌ها و ملت‌ها هستند. آکادمی انگلیس دفاتر مهمی در کشورهای خاورمیانه دارد. شعبه این آکادمی در عراق در سال ۱۹۳۰ تاسیس شد و در حال حاضر تحت رهبری النور رابسون است. وی نماینده آکادمی علوم انسانی و اجتماعی انگلیس است و همچنین ریاست نهاد مطالعه عراق را بر عهده دارد. در نگاه اول، تاسیس یک نهاد انگلیسی برای مطالعه فرهنگ و علوم انسانی در عراق اقدامی عادی و حتی قابل ستایش به نظر می‌رسد؛ با وجود این، نگاهی به گذشته استعماری این نهاد هر ناظری را به تجدید نظر وا می‌دارد. آکادمی علوم انسانی و اجتماعی انگلیس برای یادبود و گرامیداشت گرترود بل، تواناترین و موثرترین مامور سازمان اطلاعات و امنیت انگلیس در زمان خود بویژه در جریان جنگ جهانی اول ایجاد شد. بل در کنار لورنس عربستان کلیدی ترین عملیات را در ایجاد و نابودی کشورها در خاورمیانه اجرایی کرد. علاوه بر این، وی نقشی عمده در فروپاشی امپراطوری عثمانی، تعیین مرزهای کشور عربستان سعودی و ایجاد کشورهایی تازه متولد شده مانند سوریه، اردن، کویت و عراق ایفا کرد. اکنون بعد از گذشت بیش از ۱۸ سال و در پی سرنگونی صدام حسین، دیکتاتور سابق عراق، این نهاد فعالیت‌های تحقیقاتی خود را که در دهه ۹۰ به دلیل وضعیت دشوار سیاسی محدود کرده بود، از سر گرفته است. شایان ذکر است، این نهاد در سال‌های اخیر بودجه خود برای مطالعات مربوط به دوران باستانی در عراق را قطع کرده و در مقابل پول زیادی را به مطالعات مربوط به علوم انسانی و تحقیقات اجتماعی در دوران معاصر و مدرن در این کشور اختصاص داده است. برخی از نخبگان عراقی بر این باورند، از آنجا که انگلیس قادر نبوده نفوذ نظامی و امنیتی خود در این کشور عربی را حفظ کند، اکنون نوبت به نهادهای به اصطلاح فرهنگی انگلیس رسیده تا وضعیت سیاسی، امنیتی، اقتصادی و حتی علمی و فرهنگی عراق را تحت نظارت قرار دهند تا بدین ترتیب زمینه مقاومت ملی در برابر نفوذ انگلیس را از بین ببرند. نام این سازمان در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۷ به موسسه انگلیس برای مطالعه عراق تغییر پیدا کرد. این عنوان حاکی از گستره فعالیت‌های این سازمان است. ادعا می‌شود هدف این سازمان انجام تحقیقات پیشرفته و آموزش مردم عراق و کشورهای همسایه آن در زمینه‌هایی از قبیل انسان شناسی، باستان شناسی، جغرافیا، تاریخ، زبان و دیگر رشته‌های علوم انسانی و اجتماعی است. النور رابسون که در حال حاضر رئیس شورای موسسه انگلیس برای مطالعه عراق است، استاد دانشگاه و محقق تاریخ در دانشگاه کمبریج است. علوم، فناوری و پزشکی در خاورمیانه دوران باستان و میانه از علایق تحقیقاتی وی هستند. رابسون همراه با پروفسور استیو تینی از دانشگاه پنسیلوانیا در حال هدایت یک پروژه تحقیقاتی به نام «جغرافیای دانش در آشور و بابل» است؛ پروژه‌ای که سرمایه آن توسط شورای مطالعات هنری و انسانی انگلیس تامین شد. وی در ژوئن ۲۰۱۲ رئیس شورای موسسه انگلیس برای مطالعه عراق شد. ریاست موسسه انگلیس برای مطالعه عراق در نگاه اول ممکن است جایگاهی شرافتمندانه به نظر برسد. اما نباید فراموش کرد که گرترود بل نیز در اوایل قرن بیستم به عنوان یک باستان شناس، نویسنده و شاعر در امپراطوری عثمانی حاضر بود و به عنوان یک جاسوس و فراتر از عنوان و لقب فرهنگی خود در راستای منافع بریتانیا کار می‌کرد.