بر اساس پژوهش‌ها، از هر سه انگلیسی، یک نفر به نژادپرست بودن خود اعتراف می‌کند، که این آماری شوکه‌کننده است.
انگلیس، مانند بسیاری از کشورها درگیر نژادپرستی و تبعیض نژادی است و دولت این کشور نیز با رفتارها و وضع قوانین خاص، به این مسئله دامن می‌زنند.نژادپرستی در تاریخ انگلیسانگلیس در قرون وسطی، یکی از اعصار تاریک خود را در نژادپرستی پشت سر گذاشت. در زمان امپراطوری آنگلوساکسون، زمامداران با محدود کردن ازدواج نژادهای مختلف، سعی می‌کردند از ترکیب نژاد انگلیسی‌های بومی با آنگلوساکسون‌ها جلوگیری کنند. آنگلوساکسون‌ها در مقابل انگلیسی‌های اصیل، دارای مزایای اقتصادی و اجتماعی بسیاری بودند. انگلیس، در قرون ۱۸ و ۱۹ میلادی نیز اوج نژادپرستی را تجربه کرد. در این زمان خرید و فروش برده‌های سیاهپوست و رنگین‌پوست به شدت رواج داشت و بدرفتاری و تحقیر بردگان، رسم عادی آن روزها بود. در دهه ۱۹۸۰، نژادپرستی، تبعیض و فقر، گریبان مناطق سیاهپوست‌نشین انگلیس را گرفت. حملات شهروندان سفیدپوست به سیاهپوستان افزایش یافت. کمیته کمپین علیه نژادپرستی، گزارشی منتشر کرد مبنی بر اینکه در سال ۱۹۸۵ بیش از ۲۰ هزار حمله علیه غیربومیانی با نژاد بریتانیایی و آسیایی صورت گرفته است. در سال ۲۰۰۴، مرکز تحقیقات جنایی انگلیس اعلام کرد در این سال، بیش از ۸۷ هزار سیاهپوست و دیگر اقلیت‌های نژادی، مدعی شده‌اند که قربانی حملات نژادپرستانه بوده‌اند. از این جمع، ۴۰۰۰ نفر مصدوم شده بودند. از اواخر قرن بیستم، پلیس انگلیس متهم به اعمال نژادپرستانه در مقابل رنگین‌پوستان بوده است و خشونت پلیس این کشور علیه رنگین‌پوستان، همواره مرکز توجه رسانه‌ها قرار گرفته است. در برخی موارد مشاهده شده است که پلیس، از کلمات نژادپرستانه و توهین‌آمیز استفاده کرده و رنگین‌پوستان را تحقیر می‌کند. سیاهپوستان انگلیس، از حدود ۵۰۰ سال پیش ساکن این کشور بوده‌اند، اما از همان زمان ورود تا به امروز با رفتارهای نژادپرستانه و خشونت‌آمیز از سوی سفیدپوستان مواجه بوده‌اند. تاریخ حضور رنگین‌پوستان در انگلیس، با نژادپرستی و مقاومت ضدنژادپرستانه گره خورده است.رنگین‌پوستان سیاستمداراولین سیاستمدار سیاهپوست انگلیس، اولاده اکویانو بود که در کودکی توسط تاجران برده ربوده شده بود. وی سال‌ها بعد آزادی خود را به قیمت ۴۰ پوند خرید. نخستین آسیایی که به پارلمان انگلیس وارد شد، یک مرد هندی بود که در هندوستان رهبری جریان مخالف سیاست‌های انگلیس را برعهده داشت.آیا واقعا انگلیس کشوری نژادپرست است؟بر اساس پژوهش‌ها، از هر سه انگلیسی، یک نفر به نژادپرست بودن خود اعتراف می‌کند، که این آماری شوکه‌کننده است. طبق تحقیقی که در انگلیس انجام شد از ۲۰۰۰ فرد بزرگسال انگلیسی خواسته شد احساس واقعی خود را نسبت به ملیت‌های غیرانگلیسی که در این کشور کار یا زندگی می‌کنند، بیان کنند. یک سوم این افراد اذعان کردند که اغلب در بحث‌ها، نظراتی می‌دهند که نژادپرستانه تلقی می‌شود. بعلاوه از هر ده نفر شرکت‌کننده در این پژوهش، یک نفر عنوان کرد که توسط یکی از نزدیکان خود به نژادپرستی متهم شده است. ۴۰ درصد این افراد گفتند وقتی در مورد یک نژاد غیرانگلیسی صحبت می‌کنند، از عبارت " من نژادپرست نیستم، ولی … " استفاده می‌کنند. بسیاری معتقد بودند، دشمنی آن‌ها با نژادهای دیگر را از اجدادشان به ارثبرده‌اند. چهار نفر از هر ده شرکت‌کننده معتقد بودند دولت انگلیس باید در هر بار پذیرش مهاجر، مرزهای این کشور را برای تعداد بسیار کمی از متقاضیان باز کند.تبعیض نژادی در محل کار و دانشگاهتبعیض نژادی و نژادپرستی در مکان‌های آکادمیک و ادارات انگلیس نیز مشاهده می‌شود. مطالعات متعددی بر این مسئله انجام شده است. در یکی از پژوهش‌های انجام گرفته بر میزان نژادپرستی در دانشگاه‌ها، از میان ۶۵ مصاحبه‌شونده، اکثریت آن‌ها اعلام کردند که به‌گونه‌ای مورد تبعیض نژادی قرار گرفته‌اند. تنها دو نفر ادعا کردند که جنسیت، بیش از نژاد، بر کارشان تاثیر داشته‌ است. در ادارات، بیشتر کارمندان رنگین‌پوست احساس می‌کنند باید نسبت به همکاران سفیدپوست خود بیشتر کار کنند. یکی از مصاحبه‌شوندگان در این مطالعه گفت، اگر دو نفر، یکی رنگین‌پوست و دیگری انگلیسی سفیدپوست، متقاضی شغلی باشند، مطمئنا فرد سفیدپوست شغل را دریافت می‌کند، حتی اگر کارمند رنگین‌پوست بسیار بیشتر و در سطحی بالاتر از همکار سفید خود کار کرده باشد.نژادپرستی دولتی از قرن بیستم، دولت انگلیس و بریتانیا، هیچگونه تلاشی برای محکوم کردن و یا حتی وضع قوانین علیه تبعیض نژادی به‌کار نگرفته است. در قرن بیستم، اغلب تظاهرات محلی در اعتراض به حضور دیگر نژادها در انگلیس برپا می‌شد. در سال ۱۹۰۵، دولت انگلیس، مهاجرت رنگین‌پوستان به خاک این کشور را محدود کرد. پس از جنگ جهانی دوم، دولت انگلیس نیازمند وفاداری ساکنین این کشور بود، بنابراین سعی کرد با اعطای شهروندی به رنگین‌پوستان، این وفاداری را بخرد. هندی‌هایی که برای انگلیس جنگیده بودند، در بازگشت به هندوستان با کمبود کار مواجه شده و به انگلیس بازگشتند. اما پاسخ انگلیسی‌ها به این مهاجرت‌ها بسیار خشونت‌آمیز بود و اعتراضات مختلفی این کشور را فراگرفت. در سال‌های اخیر، شاهد شکل‌گیری گروه‌ها و فعالیت افراد مخالف نژادپرستی در سراسر بریتانیا و انگلیس هستیم. تظاهرات‌هایی در اعتراض به نژادپرستی اجتماعی و دولتی در شهرهای مختلف این کشور برگزار می‌شود و این گروه‌ها سعی می‌کنند شهروندان را آگاه کرده و به آن‌ها اثبات کنند همه افراد یک جامعه با هم برابرند. اما با وجود تمام این تلاش‌ها، هنوز در کشوری مثل انگلیس، هر روز شاهد اعمال نژادپرستانه از سوی شهورندان یا دولت انگلیس هستیم و اخباری مبنی بر توهین نژادی در این کشور، همچنان به گوش می‌رسد.