اسرائیل از بدو شکل‌گیری و حتی پیش از آن برای پیشبرد اهداف نامشروع خود از جمله به رسمیت شناخته شدن دولت اسرائیل تلاش کرده و به لابی‌گری متوسل شده است.
آشکارترین لابی اسرائیل در جهان در امریکا فعالیت می‌کند، اما این لابی در کشورهای اروپایی نظیر انگلیس، آلمان، فرانسه و حتی ایتالیا و اسپانیا نیز به شدت فعالیت دارد. در این یادداشت برآنیم تا به تاثیر لابی صهیونیسم و پیوندهای میان فرانسه و اسرائیل اشاره کنیم. پس از انتشار کتاب جان مرشایمر و استفان والت دو محقق امریکایی درباره تاثیر لابی صهیونیسم بر سیاست خارجی امریکا در سال ۲۰۰۷، روزنامه لوموند فرانسه نیز در مقاله‌ای در اکتبر همان سال، لابی صهیونیسم در فرانسه را یک گروه غیرشفاف و همراه با سیاه‌کاری معرفی کرد. از آن زمان بود که مسأله لابی صهیونیسم در فرانسه و تاثیرات این گروه بر سیاست داخلی و خارجی فرانسه مورد توجه قرار گرفت. لابی یهودی در فرانسه در سه بخش نفوذ گسترده‌ای دارد: رسانه‌ها و شرکت‌های وابسته به آن از جمله یوتل ست، احزاب به علت تامین مالی هزینه‌های انتخاباتی و حمایت رسانه‌ای از آنها و نیز در شرکت‌های تسلیحاتی و نفتی.تاریخ حضور لابی صهیونیسم در فرانسهجنبش صهیونیسم در میانه دو جنگ جهانی اول و دوم در فرانسه به رهبری جوزف فیشر فعالیت خود را شروع کرد. فیشر بعدها یعنی در سال ۱۹۴۹ سفیر اسرائیل در بلژیک شد. فرانسه از جنگ جهانی دوم خسارت‌های بسیار زیادی دیده بود و همین مساله مجالی برای حضور یهودیان ثروتمند در بخش‌های اقتصادی، اجتماعی، قضایی، فرهنگی دینی و سیاسی در فرانسه به وجود آورد. در حال حاضر بیش از صد مجمع و سازمان یهودی در فرانسه وجود دارد و هر یک از احزاب فعال در داخل اسرائیل نیز در پاریس دفتر دارند. در سال ۱۹۷۷، گروه‌های مختلف یهودی در فرانسه با یکدیگر ادغام شدند و شورای نمایندگی مؤسسات یهودی در فرانسه(Le Conseil Representatif des Institutions Juives de France(CRIF) را تشکیل دادند. این گروه پیگیری منافع اسرائیل در داخل فرانسه و سیاست خارجی این کشور را برعهده دارد. این گروه که بسیاری از روزنامه‌ها، مجلات، شبکه‌های تلویزیونی و شرکت‌های خدمات ماهواره‌ای را در تملک خود دارد، نفوذ بسیار زیادی در نهادهای سیاسی و حقوقی این کشور دارد. ضمن این که تعداد زیادی شرکت‌های بسیار سودده اقتصادی و مالی نیز در اختیار این لابی یهودی است. لابی یهودی در اسرائیل همچنین گروه‌هایی برای بی‌اعتبار کردن، تحت تعقیب قرار دادن و حتی محاکمه افراد و گروه‌هایی تشکیل داده است که از منافع اسرائیل دفاع نمی‌کنند. در این زمینه می‌توان به اتحادیه دانشجوی یهودیان در فرانسه، اتحادیه تجار یهودی در فرانسه، گروه مشترک اسرائیل و سوسیالیسم موسوم به اس او اس راسیزم که حزب سوسیالیست فرانسه به منظور خوش خدمتی به اسرائیل آن را تاسیس کرد، سازمان وکلای بدون مرز و سازمان مقابله با یهودی ستیزی اشاره کرد.احزاب فرانسه و لابی صهیونیسمدر سیاست داخلی، به دلیل نیازمند بودن احزاب به پول حامیان اسرائیل برای پیروزی در انتخابات برخی احزاب در دوستی با اسرائیل از یکدیگر پیشی می‌گیرند. یکی از مصادیق نفوذ لابی اسرائیل در فرانسه را می‌توان به اقدام شورای شهر پاریس متشکل از احزاب راست و سوسیالیست در نام‌گذاری یکی از مهم‌ترین میادین این شهر در حاشیه رودخانه سن به نام دیوید بن گوریون اشاره کرد. نکته قابل توجه این که شهردار سوسیالیست پاریس همراه با شیمون پرز مراسم نام‌گذاری این میدان را انجام دادند. البته میادین دیگری نیز در پاریس به نام دیگر سرکردگان صهیونیسم از جمله تئودور هرتزل و اسحاق رابین، نامگذاری شده است. همچنین در سال ۲۰۱۲، حدود ۱۱۲ نماینده پارلمان فرانسه از چپ و راست، جشنواره حمایت از اسرائیل را برگزار کردند. این اقدام با هدف مخالفت با عضویت فلسطین در سازمان ملل انجام شد. آن‌ها در حالت ایستاده سرود رژیم صهیونیستی را زمزمه کردند. بیشترین نمود نفوذ لابی صهیونیسم در فرانسه را می‌توان در زمان تبلیغات انتخاباتی در این کشور دید که هر کدام از نامزدها تلاش می‌کنند در ابراز ارادت به اسرائیل بر یکدیگر پیشی بگیرند. در میان احزاب فرانسوی، حزب سوسیالیسم رابطه نزدیکتری با اسرائیل دارد و اعضای این حزب بیشتر برنامه‌های کاری خود به‌ویژه در بخش سیاست خارجی خود را با مقامات تل‌آویو تنظیم می‌کنند. موضع اخیر لوران فابیوس، وزیر خارجه فرانسه از حزب سوسیالیسم در مذاکرات هسته‌ای ایران نیز پیروی بی‌منطق وی از موضع اسرائیل در قبال ایران بود.همکاری‌های اطلاعاتی و امنیتی فرانسه و اسرائیل به جز مسموم شدن یاسر عرفات، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در یک بیمارستان نظامی در پاریس که نوعی همکاری امنیتی و اطلاعاتی فرانسه و اسرائیل بود، تاریخ روابط دو کشور مملو از چنین همکاری‌هایی است. دولت فرانسه از همان بدو تاسیس رژیم جعلی اسرائیل، به دستگا‌ه‌های اطلاعاتی خود اجازه داد با عوامل موساد برای ترور مبارزان عرب و فلسطینی همکاری کند. موساد در سال ۱۹۶۵ یعنی در دوره ریاست جمهوری شارل دوگل، با همکاری سرویس اطلاعاتی فرانسه، مهدی بن برکه یکی از مخالفان ملک حسن دوم در مغرب را ربود. محمود الهمشری، نماینده سازمان آزادیبخش فلسطین نیز در سال ۱۹۷۲ توسط موساد با همکاری عوامل اطلاعاتی فرانسه کشته شد. در بخش قضایی نیز دولت فرانسه همواره در جهت حفظ منافع لابی یهودی بوده است؛ در این زمینه می‌توان به محاکمه روژه گارودی، نویسنده کتاب اسطوره‌های بنیادین سیاست اسرائیل اشاره کرد. اکثر رسانه‌‌های بزرگ جهان در دست لابی صهیونیسم است و آن‌ها توانسته‌اند با استفاده از این ابزار قدرتمند افکار عمومی جهان را تسخیر کنند. به همین دلیل است که اگر رسانه‌ای در مسیر آگاهی‌بخشی حرکت کند، از هیچ تلاشی برای توقف آن فروگذار نمی‌کنند. از جمله اقدامات لابی صهونیسم در فرانسه تحت فشار قراردادن شرکت‌های ارائه خدمات به تلویزیون‌های ماهواره‌ای ضد صهیونیسم است. در این راستا می‌توان به اعمال فشار لابی صهیونیسم در فرانسه برای توقف پخش شبکه المنار، الاقصی، العالم، پرس تی‌وی، شبکه سحر و شبکه‌های دیگر از ماهواره فرانسوی یوتل‌ست اشاره کرد. به طور کلی می‌توان گفت لابی صهیونیسم در فرانسه در زمینه‌های مختلف بسیار قدرتمند است، هر چند در میان مردم فرانسه محبوبیت ندارند. لابی صهیونیسم بسیار تلاش کرده است خود را ملتی ستمدیده جلوه دهد، اما با افزایش آگاهی مردم و انقلاب اطلاعات و گسترش ابزارهای اطلاع‌رسانی، صهیونیسم دیگر نمی‌تواند به طور کامل اذهان مردم را به تسخیر خود درآورد. روز به روز ماهیت مطامع سلطه‌جویانه و زیاده‌خواهانه رژیم صهیونیست و پوچ بودن ادعاهای این رژیم در مورد مخالفانش فاش می‌شود. مساله‌ای که به تدریج منجر به افزایش فشار افکار عمومی بر سیاستمداران خود خواهد شد، هر چند در حال حاضر اکثر سیاستمداران فرانسوی به پول و نفوذ اقتصادی لابی یهودی برای پیشبرد اهداف خود نیاز دارند و رسانه‌های فرانسوی نیز برای این که بتوانند به حیات خود ادامه دهند و برچسب یهودی‌ستیزی به آن‌ها نخورد مجبور به سکوت هستند. به عبارت دیگر در حال حاضر، فرانسه در تسخیر صهیونیست‌ها و حامیان صهیونیسم است و مردم فرانسه به تدریج از این واقعیت آگاه می‌شوند.