کمتر کارنامه ای را می توان در خصوص یک قرن تولید و استفاده از سلاح های کشتار جمعی همطراز کارنامه رژیم صهیونیستی یافت که در زمان حاضر سرزمین های اشغالی را به انباری مملو از جنگ افزارهای هسته ای، شیمیایی و بیولوژیک تبدیل کرده است. در حالی که طی روزهای گذشته موضوع انهدام سلاح های شیمیایی سوریه، از جمله مهمترین کانون های توجه رسانه ها و ناظران بین المللی بوده، برخی نگاه ها به سمت مناطق اشغال شده ماورای مرزهای جنوب غربی سوریه دوخته شده است. سرزمین هایی که بعنوان قلمرو رژیم صهیونیستی بزرگترین انبارها و زرادخانه های سلاح های کشتار جمعی را در خود جای داده و زیر سایه بی تفاوتی قدرت های جهانی روز به روز بر میزان تولید و انباشت این جنگ افزارها افزوده می شود. هر چند مقامات دمشق در هفته های اخیر با پیوستن به کنوانسیون منع تسلیحات شیمیایی، گام های موثری برای جلب اعتماد جامعه بین المللی برداشته اند، اما همزمان با امضای کنوانسیون مزبور خواستار توجه مجامع جهانی به مساله تولید و انباشت تسلیحات کشتار جمعی از سوی صهیونیست ها شدند. مساله ای که به زعم رهبران سوریه، خود مهمترین عامل تسلیح این کشور به جنگ افزارهای شیمیایی در سال های گذشته برای ایجاد بازدارندگی علیه اسراییل بوده است. البته این ادعاها تنها محدود به بازه زمانی کنونی و مقامات سوری نیست، بلکه از زمان تشکیل رژیم صهیونیستی، اسراییل به عنوان یکی از بزرگترین متهمان تولید و حتی کاربرد تسلیحات کشتار جمعی مطرح بوده که در لوای حمایت قدرت های غربی از هرگونه پاسخگویی در این زمینه برکنار مانده است. تولید و کاربرد سلاح های کشتار جمعی اعم از هسته ای، شیمیایی و بیولوژیک (میکروبی، زیستی و ...) که در طول حدود یکصد سال گذشته منجر به جنایات و ویرانی های فراوانی در سراسر جهان شده، میراثی از همین قدرت های غربی به شمار می رود که به صهیونیست ها انتقال یافته است. ** یک قرن کشتار جمعی در جهان ............... نخستین تجربیات استفاده از سلاح های کشتار جمعی را می توان به کاربرد گازهای اشک آور، کلر و خردل در جنگ جهانی اول و جبهه کشورهای متخاصم اروپایی مربوط دانست. بهره گیری از گازهای سمی از سوی نیروی هوایی انگلیس برای سرکوب شورش های عراق در دهه ۲۰ میلادی و نیز استفاده از سلاح های شیمیایی توسط قوای اشغالگر ایتالیا در جنگ حبشه (اتیوپی کنونی) در اواسط دهه ۳۰ از جمله دیگر نمونه های بکارگیری جنگ افزارهای غیرمتعارف در صحنه منازعات نظامی بود. و اما تولید جنگ افزارهای هسته ای مسیر نابودسازی جمعی انسان ها را برای قدرت های جهانی هموارتر ساخت، بگونه ای که تنها ظرف سه روز شهرهای هیروشیما و ناکازاکی با بمب های هسته ای آمریکا ویران و بیش از ۲۰۰ هزار تن از مردم ژاپن کشته شدند. آمریکایی ها در طول جنگ های ویتنام که از اواسط دهه ۵۰ آغاز و نزدیک به ۲۰ سال به طول انجامید، بارها از جنگ افزارهای غیر متعارف چون بمب های آتش زای ناپالم و نیز عامل نارنجی بعنوان یکی از مرگبارترین سلاح های شیمیایی استفاده کرده و ده ها هزارتن را به کام مرگ فرستادند. سال ها بعد، تجهیز رژیم بعثی عراق از سوی قدرت های غربی به تسلیحاتی نظیر گاز خردل، گاز اعصاب، سیانوژن، سارین و ... زمینه ساز جنایات شیمیایی حلبچه، سردشت و شهادت و بیماری مزمن بسیاری از قوای ایرانی در طول هشت سال جنگ تحمیلی شد. البته عراق در جنگ اول خلیج فارس (ابتدای دهه ۹۰) و سپس در سال ۲۰۰۳ میلادی (۱۳۸۲ ه.شمسی) خود قربانی بمب های اورانیوم ضعیف شده ارتش آمریکا شد که همچنان آثار بلند مدت آن را می توان در مرگ و میرهای مرموز و تولد نوزادان ناقص الخلقه عراقی مشاهده کرد. و اما تا قبل از حوادث سوریه، آخرین مورد از کاربرد سلاح های کشتار جمعی را می توان به جنگ ۲۲ روزه غزه مربوط دانست که نیروهای رژیم صهیونیستی آشکارا از فسفر سفید علیه نظامیان و غیر نظامیان در مناطق مسکونی استفاده کردند. ماده ای با قابلیت سوزاندن گوشت و پوست بدن که بارها از سوی صهیونیست ها استفاده شده و با وجود انتقادات فراوان بین المللی، کاربرد آن همچنان ادامه یافته است. ** اسراییل؛ معدنی بی انتها از تجهیزات کشتار بشر ............ همچنان که پیشتر اشاره شد، صهیونیست ها را می توان میراثدار تام و تمام جنایات جمعی و جنگی یک قرن گذشته به شمار آورد. برخی از ناظران، استفاده نظامیان اسراییلی از عوامل انتقال میکروب تیفوئید یا همان بیماری حصبه در جنگ های پس از اشغال فلسطین را در زمره نخستین تجربیات کاربرد سلاح های بیولوژیک در عصر حاضر برشمرده اند که با هدف نابودی صاحبان اصلی سرزمین های اشغالی در اواخر دهه ۴۰ میلادی صورت گرفت. و اما بر اساس اسنادی که سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا -سیا- بتازگی از آرشیو اطلاعات محرمانه -البته بطور سانسور شده- خارج ساخته، اسراییلی ها در دهه های ۶۰ و ۷۰ میلادی تولید سلاح های کشتار جمعی برای مقابله با کشورهای عربی را به طور جدی در دستور کار خود قرار دادند. بر اساس گزارشی که مجله فارین پالیسی (Foreign Policy) در هجدهم شهریورماه منتشر ساخته، آمریکایی ها با استفاده از تصاویر ماهواره ای بر فعالیت های هسته ای، شیمیایی و بیولوژیک صهیونیست ها اشراف داشته و از آن مطلع بوده اند. این نشریه آمریکایی با انتشار سندی که در سپتامبر ۱۹۸۳ میلادی (شهریور ۱۳۶۲ ه.شمسی) در سیا تنظیم شده، بر تولید تسلیحات شیمیایی در تاسیسات منطقه حفاظت شده دیمونا در صحرای نقب صحه گذاشته و تاکید کرده که تصاویر گردآوری شده در سال ۱۹۸۲، مدرکی انکار ناپذیر در این زمینه به شمار می رود. در این گزارش همچنین تصریح شده که اسراییلی ها در طول دو دهه اخیر به روند تولید سلاح های شیمیایی و بیولوژیک ادامه داده و به این جنگ افزارها بعنوان مکمل تسلیحات هسته ای خود نگریسته اند. و اما گزارش های موسسه بین المللی تحقیقات صلح استکهلم (SIPRI) ناظر بر این واقعیت بوده که رژیم اشغالگر قدس در سال های گذشته ۶۹۰ تا ۹۵۰ کیلوگرم پلوتونیوم تولید کرده که با این میزان از مواد رادیو اکتیو می توان سالانه ۱۰ تا ۱۵ بمب هسته ای مشابه با بمب ناگازاکی تولید کرد. مجله انگلیسی جینز دیفنس ویکلی (Janes Defence Weekly) بتازگی بررسی در خصوص وضعیت جنگ افزارهای اتمی اسراییل صورت داده و رژیم صهیونیستی را بعنوان تنها دارنده سلاح های هسته ای در منطقه معرفی کرده که ۱۰۰ تا ۳۰۰ کلاهک اتمی در اختیار دارد. بنا بر بررسی های این مجله، صهیونیست ها کلاهک های مزبور را برای استفاده از طریق موشک های بالستیک، کروز و هواپیماهای بمب افکن تولید و انباشت کرده اند. در گزارش این مجله انگلیسی همچنین به تولید ماده رادیواکتیو تریتیوم اشاره شده که قابل استفاده در کلاهک های نوترونی بوده و دارای آثاری بسیار کشنده است. پایگاه کانادایی گلوبال ریسرچ (Global Research) اول اکتبر سال جاری میلادی (دهم مهرماه) به نقل از روزنامه ایتالیایی ایل مانیفستو (IL Manifesto)، موسسه مطالعات بیولوژیک نس زیونا را به عنوان مهمترین هسته تحقیقات نظامی در زمینه پیشبرد پروژه های تسلیحاتی شیمیایی و میکروبی رژیم صهیونیستی معرفی کرده است. مرکزی که در ۲۰ کیلومتری جنوب تل آویو واقع شده و زیر نظر تشکیلات دیمونا با ده ها دانشمند و متخصص در طول پنج دهه اخیر متصدی اجرای محرمانه ترین پروژه های تسلیحاتی بیولوژیک و شیمیایی اسراییل بوده است. از جمله مهمترین و جدیدترین طرح های تحقیقاتی نس زیونا که به طور مستقیم زیر نظارت نخست وزیر رژیم صهیونیستی فعالیت دارد، می توان به تکمیل تسلیحات بیولوژیک بر مبنای باکتری طاعون سیاه و ویروس ابولا اشاره کرد. به نوشته ایل مانیفستو، صهیونیست ها در طول سالیان گذشته برای پیشبرد طرح های مربوط به تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک خود با کشورهای غربی همچون ایتالیا همکاری نزدیک داشته و از حمایت های مالی آمریکا بهره مند بوده اند. ** جمع بندی ..... رژیم صهیونیستی و رهبران آن در طول سال های گذشته به هیچ یک از کنوانسیون های منع و گسترش جنگ افزارهای هسته ای و بیولوژیک نپیوسته اند و با وجود امضای موافقتنامه منع تسلیحات شیمیایی در اوایل دهه ۹۰، هرگز آن را تصویب نکردند تا حتی پایبستی حقوقی را نیز برای تولید و انباشت سلاح های کشتار جمعی پیش رو نداشته باشند. کاربرد سلاح های شیمیایی و بیولوژیک در صحنه درگیری های لبنان و غزه در طول سال های اخیر نشان داد که صهیونیست ها با پشتگرمی به حامیان غربی خود، بدون هیچ هراسی از جنگ افزارهای مزبور بهره جسته و در عمل نیز هیچ حد و مرزی برای جنایتگری نمی شناسند. حال با توجه به ادعاهای مستدلی که از سوی منابع معتبر غربی نیز مطرح شده و شواهدی عینی که در خصوص تولید، انباشت و کاربرد سلاح های کشتار جمعی وجود دارد، این پرسش مطرح است که شانه خالی کردن جامعه بین المللی و بویژه قدرت های بزرگ در برابر صهیونیست ها چگونه قابل توجیه بوده و بجز جنایتگری و تهدید صلح و امنیت منطقه و جهان، چه تفسیری می توان از اقدامات اسراییل ارایه کرد؟/