گروه های مقاومت فلسطین در آستانه سیزدهمین سالگرد انتفاضه مسجد الاقصی، درصدد شکل دادن به موج جدید اعتراض ها علیه اشغالگری رژیم صهیونیستی و آغاز انتفاضه سوم هستند. جمعه آینده پنجم مهر، سیزدهمین سالگرد قیام مردم فلسطین علیه اشغالگری رژیم صهیونیستی است. قیامی که به انتفاضه دوم یا انتفاضه مسجد الاقصی شناخته شده است. دیدار آریل شارون رهبر وقت حزب افراطی لیکود و نخست وزیر پیشین رژیم صهیونیستی، از محدوده مسجد الاقصی جرقه ای در انبار باروت خشم و نارضایتی مردم فلسطین انداخت و حرکتی را آغاز کرد که اصلی ترین رهاورد آن عقب نشینی سال ها بعد رژیم صهیونیستی از باریکه غزه بود. ۱۳ سال پس از انتفاضه دوم، نشانه هایی از آغاز انتفاضه سوم دیده می شود. طی روزهای اخیر فراخوان های بسیاری از سوی گروه های فلسطینی برای آغاز دور جدید اعتراض ها علیه اشغالگری رژیم صهیونیستی منتشر شده است. برخی از گروه ها خواستار برپایی اعتراض های فراگیر در روز جمعه آینده همزمان با سالگرد انتفاضه دوم شده اند. در همین حال جنبش حماس از مردم خواست امروز سه شنبه دوم مهر، در اعتراض فراگیر در بیت المقدس علیه تلاش های رژیم صهیونیستی برای از بین بردن هویت اسلامی مسجد الاقصی شرکت کنند. خالد مشعل رییس دفتر سیاسی جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس)، شب گذشته در گفت و گو با شبکه الجزیره از تمامی فلسطینی ها خواست به منظور حمایت از مسجد الاقصی دوشنبه و سه شنبه تظاهرات کنند. مشعل تنها راه آزادی و بازپس گیری قدس و مسجد مبارک الاقصی را مقاومت مسلحانه دانست. فراخوان راهپیمایی از سوی حماس در واکنش به فراخوان های گسترده گروهک های تندرو صهیونیستی و شهرداری قدس اشغالی برای برپایی راهپیمایی میلیونی در این شهر به مناسبت عید یهودی عرش و در واکنش به یورش های مکرر صهیونیست ها به مسجد الاقصی، انجام شده است. بسیاری پیش بینی می کنند برپایی همزمان این دو تظاهرات می تواند منجر به بروز تنش و درگیری در محدوده مسجد الاقصی شود. هرچند رژیم صهیونیستی تدابیر امنیتی ویژه ای را در حفاظت از تظاهرات صهیونیست ها و مقابله با تظاهرات فلسطینی ها اتخاذ کرده است. با این وجود با توجه به نزدیک بودن سالگرد انتفاضه سوم، این احتمال وجود دارد که از امروز به بعد راهپیمایی های اعتراضی گسترده ای شکل بگیرد. راهپیمایی هایی که هر لحظه می تواند به یک زد و خورد بزرگ بین فلسطینی ها و نیروهای رژیم صهیونیستی تبدیل شود. طی روزهای اخیر مناطق مختلف در کرانه باختری رود اردن، شرایط ملتهبی را به خود دید. چندین بار بین نیروهای صهیونیست و فعالان فلسطینی درگیری رخ داد که علاوه بر شهادت تنی چند از فلسطینی ها، دو نظامی رژیم صهیونیستی نیز کشته شدند. یک نظامی رژیم صهیونیستی روز یکشنبه سی و یکم شهریور به ضرب گلوله مبارزی فلسطینی در نزدیکی حرم حضرت ابراهیم (ع) در شهر الخلیل کشته شد. این در حالی است که روز قبل از آن نیز یک نظامی دیگر رژیم صهیونیستی در شهر قلقیلیه واقع در شمال کرانه باختری کشته شده بود. شرایط ملتهب کنونی را بسیاری با شرایط سال شکل گیری انتفاضه(اول) سنگ در سال ۱۹۸۷ و انتفاضه (دوم) مسجد الاقصی در سال ۲۰۰۰ میلادی مشابه می دانند. بسیاری از فعالان فلسطینی معتقدند رژیم صهیونیستی با نگرانی از شکل گیری انتفاضه سوم در اردوگاه های فلسطینی در کرانه باختری رود اردن، فشار به این اردوگاه ها را افزایش داده و علاوه بر دستگیری تعداد زیادی از جوانان فلسطینی، تعداد قابل توجهی را نیز به شهادت رسانده است. به گفته منابع فلسطینی از آغاز سال جاری میلادی تاکنون ۱۰ شهروند فلسطینی در اردوگاه ها به شهادت رسیده اند. بی تردید مهمترین دلیلی که بسترساز موج جدید اعتراض ها در میان فلسطینی ها شده، ادامه اشغالگری رژیم صهیونیستی و ناکامی روش های صرفا مبتنی بر مذاکره در پیشبرد اهداف و آرمان های این ملت است. گرچه فلسطینی ها صاحبان اصلی سراسر خاک فلسطین اشغالی هستند اما کار به جایی رسیده که حتی رژیم صهیونیستی حاضر نیست آن بخش محدود از سرزمین فلسطین را که به موجب قوانین بین المللی متعلق به مردم فلسطین برای تشکیل یک دولت مستقل است، در اختیار آنها بگذارد. رژیم صهیونیستی طی سال های اخیر اقدام به ساخت شهرک های صهیونیست نشین در سرزمین های فلسطینی در کرانه باختری و شرق بیت المقدس کرده است. این در حالی است که از نظر سازمان ملل هرگونه ساخت و ساز فراتر از مرزهای موسوم به ۱۹۶۷ مردود و غیرقانونی است. به نظر می رسد در فضایی که بیشتر نگاه ها به سمت بحران ها و ناآرامی ها در کشورهای منطقه همچون سوریه و مصر است، رژیم صهیونیستی از این فرصت برای پیشبرد اهداف توسعه طلبانه خود استفاده می کند. این در حالی است که موفقیت مذاکرات سازش که بتازگی بین مقام های رژیم صهیونیستی و تشکیلات خودگردان آغاز شده نیز به دلیل حاضر نبودن طرف صهیونیستی به کنار گذاشتن اقدامات تجاوزکارانه خود و اعتراف به حق حاکمیت فلسطینی ها بر سرزمین خود، با هاله ای از ابهام روبروست. در چنین فضایی بسیاری از فعالان و گروه های فلسطینی با برخورداری از بدنه اجتماعی گسترده، ترجیح می دهند که مطالبات و اهداف خود را از طریق روش های مبتنی بر مقاومت پیگیری کنند. این گروه ها معتقدند رژیم صهیونیستی تا زمانی که در فضای میدانی، زیر فشار قرار نگیرد، پای میز مذاکره نیز هیچ امتیازی به طرف فلسطینی نمی دهد. از سوی دیگر نمی توان در آغاز دور جدید اعتراض ها، تغییر رویکرد جنبش حماس را نادیده گرفت. این جنبش در یکسال اخیر شاهد دو مرحله دگردیسی بود. مرحله نخست زمانی بود که به دنبال اوج گرفتن بحران سوریه و همزمان روی کارآمدن اسلام گرایان اخوانی در مصر تلاش کرد تا از جبهه ایران و سوریه فاصله گرفته و به مصر و ترکیه یا به عبارتی محور اخوانی نزدیک شود. در این مرحله حماس رفته رفته از مواضع جهادی خود فاصله گرفت و رویکرد نرم تری را پیش گرفت. اما سقوط محمد مرسی رییس جمهوری مصر و افول قدرت اخوان المسلمین در این کشور ضربه اساسی به حماس زد. برای مقام های حماس دشوار بود که بپذیرند تکیه گاه جدید خود را خیلی زود از دست داده اند. با این وجود به نظر می رسد مواضع اخیر این گروه حاکی از ورود آن به مرحله جدید است که به نوعی بازگشت به مواضع قبلی است. تاکید روزهای اخیر خالد مشعل و همفکران او بر مقاومت مسلحانه و انتفاضه سوم و دادن فراخوان های راهپیمایی، نشان می دهد که حماس در مرحله کنونی نتیجه گرفته که برای فرار از خطر انزوا باید به هویت اصلی خود یعنی جهاد و مبارزه بازگردد./